بیو

خوش بود
رویایِ گره‌خورده‌ی هر شب به خیالت

یادت را
به ابرها سپردم
باریدند

حافظه ی زمستان خالیست از سفیدی برف

به گمــانم عشـــق همــان وسعـــت آغـــوش تـــوست.

قلب من
در یک باجه تلفن قدیمی
جا مانده است

به من شکسته دل گو که: چگونه ای؟ کجایی؟

دست قلم ،قلم شود که غیر از تو می نوشت

בر ڪنج خیــالــم لحظه ای،
سـهــــم בلــم باش.

بعد تـــو عشق سرانجامی ندارد،
جـــز مـــرگ...

وای بر خاطراتی ڪه.،
فراموش ڪردنشان محال است.

کاش خوشی هم مثل مرگ ،
سهم همه بود ... 😔💔

قدیما ...
همه‌چیز ساده‌تر بود
حتی دردها ..!

نرود دمی ز یادم ناز چشمان سیاهش.

سکوت

نه از قحطی واژه ها،

از بلوغ آنهاست..

هر کسی نمی تواند یک انسان باشد

دوستی بر سه مبناست.سود،لذت،فضیلت

همه از مرگ می ترسند من از زندگی سمج خودم

در من کسی هنوز

به کلماتِ نیامده

دلخوش است.

در انتهای باورم
نقطه بی نهایتی....

عمیق ترین سقوط
افتادن از چشم تو بود

من مسلمان شده ی
آیه چشمان توام...

توصیفشون میکنی میگن توهین نکن ツ
‌

..

عشق تنها راه بازگشت به خود است.

وقتی رفتی
رد پاتو روی اشکام جا گذاشتی