متن جملات زیبا

هرکسی از عشق با خود یادگاری می‌برد
یادگارِ من غمی در جان و زخمی بر تن است...!❤️‍🩹

گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم
دیدمش از یاد بردم گفته‌های خویش را

سعی نکنید کسی رو تغییر بدین
اگر نخواد تغییر کنه، فقط پنهان میکنه تا
در دید تو قرار نگیره...!

یکی از قشنگترین دیالوگی
که تا حالا شنیدم این بوده :

هیچ وقت کاری نکنیم که
آدمای اَرزون "واسمون گرون تموم بشن..."

کاش وقتی کسی رو واگذار میکردیم به خدا،
یه کد رهگیری هم‌ بهمون میداد،
تا ببینیم به کدوم مرحله رسیده ...

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

خواستم عکس جدیدم را برایت... بیخیال!
خواستم امشب کمی با شعرهایت... بیخیال!
خواستم از تـو چه پنهان...نه! بماند... بگذریم!
بگذریم اصلا... خداحافظ ؛ فدایت... بیخیال!

تو چه دانی که چه ها میگذرد بر دل من
حال من را یک نفر مثل خودم میداند 😔💔

اَهلِ نَماز میشَوَم، جُمله نیاز میشَوَم
سوی حِجاز میشَوَم باز مُقابِلَم تویی

باده ی ناب میشَوَم، شِعر و کِتاب میشَوَم
یِکسَره خواب میشَوَم، باز مُقابِلَم تویی

هَمرَهِ موج میشَوَم، راهیِ اوج میشَوَم
فوج به فوج میشَوَم، باز مُقابِلَم تویی

سایه ی ماه میشَوَم، دَر تَهِ چاه میشَوَم
راهیِ راه میشَوَم،...

گفته بودم شادمانم؟ بشنو و باور مکن!
گاه می‌لغزد زبانم، بشنو و باور مکن!

گفتی آیا در توانت هست از من بگذری؟
گفتم آری می توانم... بشنو و باور مکن!

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست
می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست

می نشینی روبرویم، خستگی در می کنی
چای می ریزم برایت، توی فنجانی که نیست

باز می خندی و می پرسی که حالت بهتر است
باز می خندم که خیلی، گرچه می...

بگو ای عشق چرا خانه خرابم کردی؟
جای چشمه، تو چرا غرق سرابم کردی؟

دلخوشت بودم و افسوس شکستی من را
هرچه رویا همه را نقش بر آبم کردی

سوخت جان و دلم از دست تو ای زیبا رو
آه در شعله ی غمها تو کبابم کردی

کودکی شد دل...

یک نفر هست که  آرام کند جانم  را
او طبیبی ست که ماهر شده درمانم را

اوست انگیزه ی این زندگی و هستیِ من
دل به دریا زدم و اوست همان کشتیِ من

با نگاهش به من امید به ماندن داده
شعرهایش به من این قدرتِ خواندن داده

شده چون...

شاعر چه حرف خوبی میزنه ؛


میگه که :

آنکه یکبار از مَرامش نیش خوردی را نبخش

پوست اندازی چه تغییری دهد در ذاتِ مار؟

بعضی ها

مثل سایه اند،

آفتاب باشی

هستند

چشمهایت

مثل پنجره بودند

جهان از پشت آنها

کمی مهربان تر دیده می شد

چراغ خاموش شد

اتاق

به یاد تنهایی اش افتاد

اگر نبودی

این خیابان

فقط مسیر بود

نه خاطره

آینه

هر روز ما را می بیند

و هر بار

کمتر باورمان می کند

کوچه کودکی اش را گم کرده بود

دیگر

هیچ توپ پلاستیکی

از آن رد نمی شد

دریا

زمانی متولد شد

که هیچ قطره ای

خود را برتر ندید

نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست

گوش کن، نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست

‎‎
من از عقرب نمی ترسم ولی از نیش می ترسم

از آن گرگی که می پوشد لباس میش می ترسم

هراسم جنگ بین شعله و کبریت و هیزم نیست

من از سوزاندن اندیشه در آتیش می ترسم ...