شعردنیاکیانی

در انتهای باورم
نقطه بی نهایتی....

من مسلمان شده ی
آیه چشمان توام...

به شب تیره و تارم
تو همان ماهِ تمامی...

در میان جنگ دنیا
سنگر امن منی تو...

دوری راه دلیـلی به فراموشی نیست
در پس فاصله ها دوست ترت میدارم

راز چشم هایت را نمی دانم
اما به هرچیزی نگاه میکنی...
من آن را زیبا می بینم.