پروانه ای در پیله ی خود...
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
امتیاز دهید
5 امتیاز از 1 رای
پروانهای در پیلهی خود، در سکوت خفته بود،
در بینگاهی، خاطری از روزگار رفته بود
هر شب به یاد کودکی، رنگین کمانی میکشید،
آن دفتر و آن مشقها، بر قلب او نقشی زده بود
در تنگنای این قفس، چشمش به رویا باز بود،
گویی که در ظلمت خودش، صد آفتاب افته بود
نشناخت راهِ روشنی، اما دلش آگاه بود،
هر لحظهاش شعر و سرود، از بیقراری گفته بود
روزی رسد که این قفس، بشکافد و آزاد شود،
پروانهای کز خاطرات، پروازِ خود آموخته بود
آرش شجاعی
ZibaMatn.IR
ارسال شده توسط