اس ام اس

لبم ابر می‌زاید،
ابر بوسه‌ات را ـ
باران می‌کند!

در آغوش دریا،
می‌رقصد ـ
ماه آسمان!

چهار فصل سال،
نرگس‌زار است ـ
پیراهنِ مادرم!

نور می‌پاشد،
به دل شب ـ
مهربانی زن!

کفشش را درآورد،
تا دمی بیاساید ـ
دریا!

در شهری‌ هستم،
که آشناترینم ـ
نسیم سحری است!

سنگسار تاک،
سر و گوشش شکست ـ
بارش تگرگ!

خلق و خوی‌اش چون ماهی‌ست،
لباس نمی‌پوشد ـ
پاییز!

شکستن رسوم و سنن،
نترسیدن از طعنه ـ
دوستت دارم!

همه را صِفر می‌کند،
غم‌های روزگار ـ
بوسه‌های تو!

با چمدانی زرد،
خود را به پارک رساند ـ
پاییز!

جار بزن در شهر،
تا همگان بدانند ـ
قاتل منی!

خداحافظی سخت است،
سخت‌تر بازگشت ـ
انگشت حیرت!

جیب کُتم،
پُر شده از گرسنگی ـ
پای برهنه!

با نم‌نم انگشت،
گیسوان صنوبر را شُست ـ
باران!

دو انار پاییزی را،
به رقص درآورده ـ
ترنم شعر!

شب‌های حرام‌ شده‌‌ی،
حرم‌سرای تو ـ
چراغان‌اند!

اصل و نژاد زن،
می‌رسد به ـ
درختان انار!

باری دیگر،
یتیم شده‌ام ـ
در ویرانه‌ی زندگی!

ماندن آن‌ها،
از اشتباه ماست ـ
فاسدستان این وطن!

با دیدن تو دانستم،
مادرِ زن ـ
یک فرشته است!

تب و لرز دارد،
بی‌حال است امشب ـ
ابر!

همه شب ـ
نیمه‌شب‌ها برمی‌خیزد ـ
ماه من!

چیزی ندارم،
به‌جز عشقت ـ
مردی ثروتمندم!