متن دلتنگی عاشقانه

من لبخند را از،دل سنگ میخواهم
دلخوشی برای، دل تنگ میخواهم
میان این جاده های ناهموار زندگی
عصایی برای،پای لنگ می خواهم
چون بیابانم،بیابانی بی آب وعلف
سبزه زاری خوش آب ورنگ میخواهم
مانده ام تنها،میان این همه دست
برای دفن تنِ تنها،کُلنگ میخواهم
جفا بسیارکشیدم،ازعمربی حاصل
دلگیرم ودلتنگ،شهرفرنگ میخواهم...

من
و
پاییز
فقط
تو را کم داریم .

گمان می‌کردم فراموشت کرده‌ام؛
گمان می‌کردم زمان، نامت را از حافظه‌ی قلبم پاک کرده است.

اما نمی‌دانم چرا بعضی شب‌ها،
در آن لحظه‌ی کوتاه میان بیداری و خواب،
چشمانت تنها تصویری‌ست که
آرام و بی‌اجازه از تمام خاطراتم عبور می‌کند.

به‌راستی که عاشقی، دردِ عجیبی‌ست؛
دردی که نه می‌توان انکارش...

دلت که گرفت،
برگرد،
جاده ی دلم
«دو طرفه »است.

دل
می کنم
از خود،
از تو
نمیشه.

دیگر منتظرت نبودم؛
تو مدت‌ها بود که رفته بودی،
اما انگار تکه‌ای از ذهنم هنوز میان خاطراتت جا مانده بود؛
همان تکه‌ای که بعضی روزها، بی‌هوا دلتنگت می‌شد.

گاهی به گذشته برمی‌گشتم،
به روزهایی که دوستت داشتم،
و با خودم فکر می‌کردم چطور ممکن است کسی که روزی این‌همه برایم...

هر
حُکمی
غیر از دل
بچه بازی است .

گـــــــاهی دلم ❤
هوای دیدنت را میکند....!
اما🥀
تــــــو کجا و من کجا....!

صدایم کن
که برگردم ،
صدایت
چو دم عیسی ،
همیشه
زندگی بخش است.

خوب است ، بروم ،
تا
بیایی
پشت دَر بمانی،
بفهمی
انتظار
یعنی چی !؟

هستی مبهم تو
برزخی
کشنده است ،
که
راه
پس و پیش را
بسته است.

خسته ام
و دل شکسته
از نگاه سردت
که
از دهن افتاد.

من قاصدکی تنها ،
کز کرده درون خویش،
یا دست نوازش کِش،
یا
بردار و به بادم ده.

پشت
لبخندت
قایم می شوم
تا گریه
رِزق شبانه ام نباشد.

می خواهمت ،
اگرچه تلخ ،
شیرینت
می کنم.

یک شهر
دلتنگی را
می خرم
به یک بوسه.

سخت
می کوبد
کوبهٔ قلبت را
تا
در
بگشایی
به روی مسافری که
جز مِهرت
دینی
به گردن ندارد.

گاهی
نگاهی
بیندازی به باغ خاطرات
بد نیست
تا
ببینی
بعضی شاخه ها
دلتنگ اند
دلتنگ بهار.

لازم نیست
ابر
باشی،
با بغض هم
می توان بارید.

خدا حافظ
ای غریبه ی
زود آشنا.

وقتی
به غروب چشمانت می نگرم
می گریم
غافل از اینکه
تو از شرق برایم چشمک می زنی.

هرچه
آه
کشیدم
جمع شد
بیرون نیامد.

دل خوشم
به
عکس
سه در چهار
اتاقم.

زیر
عکست
نوشته بودی :
«عشق را
بی حصار می خواهم»
و من
در گشودم
و
رفتم
نه از قلبت.