گِرد آن خانه بگردم که در او خلوتِ توست...
آن که آسان می سپارد جان به دیدارت، منم....
چیست که هر دمی چنین می کشدم به سویِ او...
که تو در دِلم نشستی و سَر مقام داری..
من مانده ام که بی تو شب ها سحر کنم...
ما ملامت را به جان جوییم در بازار عشق ..
یعنی کی مثل من پای تو دنیاشو میبازه ...؟
بی تو من، جمعه ی هر هفته کمی می میرم...
اگه دل ماست چرا تنگ شماست؟!
تیغیم و نمی بُریم، ابریم و نمی باریم
گر قیامت قصه باشد من کجا بینم تورا؟
من دلم پیش همانیست که نیست
با دل پرخون دهن از شکوه بستن مشکل است....
آدم ها جهنمِ دست سازِ خویش اند ..
من و یک لحظه جدایی ز تو، آنگاه حیات..؟!
نباید دل به هر کس بست، اما دوستت دارم..!
من شادترین دختر غمگین جهانم
میخواهمت حتی بیشتر از نفس کشیدن
هوشَم نماند با کَس ، اندیشه ام تویی بس...
خانواده هستۀ اصلی تمدن است.
صبر، عنصر اصلی موفقیت است.
هر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم
ابری ام ، چندانکه باران هم سبک بارم نکرد
دعاست مایهٔ جمعی که دستشان خالی ست ..
