متن خزان عمر

"فصل دلتنگی"
خزان شـدعمـرم،آرزوشـد فصــل بهار
زردشدبرگ درخـتان وســبزی چمــنزار
بادســـردی وزیدُ،فصــلِ زمســتان شد
سـردشد،آغازریزشِ برگِ درخـتان شد
شدفصل دلتنگی شاخهُ تنهایی ساقه
فصـل عبور ازخواسـتنُ عشق وعلاقه
رسـدروزی،که سـبزشود،برگ درخـتان
به لطف رب العالمـین،آن ایزدمـنان

کلبه ی جنگلی
خیلی نمانده از راه برسی
یار نارنجی

به دنیا که نباشد اعتباری
خزانی میشود هر نو بهاری

چو خوبان جهان از همت خود
بکن کاری که ماند یادگاری

اعظم کلیابی بانوی کاشانی

و تو آمدی
در خزان عمرم،
رخ نمودی در
فصلی که رفتن های پی در پی
گریبان گیر زندگی ام بود.
ماندی و
بند بند وجودم را لمس کردی.
و در بهار عمرم،
کوله بارت را جمع کردی و
گریختی...
چه بی رحمانه،
راه را برعکس پیمودی
و قوانین را...