متن کوتاه

هیچ کس حاضر نیست خانه اش را ترک کند ، مگر این که خانه اش / وطنش ، دهان کوسه باشد .

آب که راه بیفته راهش رو پیدا میکنه!

از داخل غم رد نشی
نمی تونی ازش خارج بشی

تنهایی یه کلمه به ادم یاد میده: تلاش

لطفِ خدا بیشتر از جرمِ ماست

هیچکس از هیچ خطایی قسر در نمیره و یه روزی تاوانش رو پس میده

بی نظیری،هیچ کس حتی کمی مثل تو نیست
عشق اول! عشق آخر!گنج نایابم تویی

وفاداری آدمها رو
زمان ثابت میکنه
نه زبان!

لبت شیراز و چشمت اصفهان و خنده ات گیلان
پر از مستی و راز و شوق هستی روح ایمانم!

چشم تو معدن زیبایی و آرامش و راز

عاشقم، عاشق چشمان تو ای حضرت ناز

کسی باش که برای صعود خودش میجنگه؛
نه سقوط آدما..!

خاطره ها شاید سوختی باشد که
مردم برای زنده ماندن می سوزانند.

زیبایی توجه هارو جلب میکنه اما شخصیت دلهارو .

اول آرزوها میمیره بعد ادما):

ای چراغ شب تنهایی دل
بی تو هر شب،شب یلداست ،بیا

خیلی سخته که آدم
بین چهاردیواری خودش گیر کنه

کارای یکی معرّف کارای همه نیست

آنور ِ پیراهنت! باغ بهشت آرزوست

من ...زرد شدم ...خشک شدم ...بس که ندیدی
پاییز زمانیست که در باغ نخندی

تا حریم گرم آغوش تو تن پوش من است
بیخودی دلواپس سوز زمستان نیستم

دوستت دارم و میخواهم تو را دیوانه وار
حس و حالم را همین اقرار بهتر می کند

اگه چیزی رو تغییر ندی، یعنی بازم انتخابش کردی!

یه چیزیو خوب یاد گرفتم
همه رفتنینو آخر داستان تنها خودتی و خودت

آتش بگیر تا که ببینی چه می کشم
احساس سوختن یه تماشا نمی شود