متن کوتاه

بگوچاره ی این دردیکپارچه بامن را
نگاه کن که بی نگاهت منوازفنانوشتنم

سخت دلتنگم و آغوش تو را می خواهم
که قرار دل بیچاره ی عاشق بغل است

عشق یعنی نفست بند یکی باشد و بس
نگهت جز به یکی مات به هر جا نرود

تا خنده بر بساط فریب جهان کنم

چون صبح، یک دهن لب خندانم آرزوست

راهی به خلوت دل جانانم آرزوست

مَن خودمو توىِ چِشماىِ تو پِیْدا کردم

- ساکِتَم ولی کور، نَه...

به نقد اندر بهشتست آن که یاری مهربان دارد

نور خواهی مُستعد نور شو

آغوشت
اردیبهشت دنیای من است...

وقت خوشی چو روی دهد مغتنم شمار

دایم نسیم مصر به کنعان نمی رسد

تا ابد بمون کنارم

انتظار دیدنت
سخت آسان می کند
دوری ات

خدیجه عطایی

صیدی است
در قفس
مروارید چشمانم
تا اشتیاق آمدنت

فرزانه محمدیان

خوش تر از نقش تو در عالم تصویر نبود

خوش باش که هر که راز داند
داند که خوشی خوشی کشاند

سراغ از ما نمی گیری در این تنهایی مطلق
خوشم با خاطراتت هر کجا هستی عزیز من

مولانا :

بیچاره دلی
که ماند بی تو ...

جمعه ها شرح غروبیست که خون آلوداست
دیه اش قیمت بد حالی و دلتنگی ماست

یا رب
تو چنان کن ک پریشان نشوم!

دیدمش
گفتم:(منم!)
نشناخت او
:):

تو پایان هر جستجوی منی

ب بعضیام باید گفت : رفاقتاتونم بوی تله میدن :)

ما خانه به دوشان غم سیلاب نداریم