از باده چون لاله رخسارم منور...
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
از باده چون لاله رخسارم منور کن مرا
از غصه چون ابر بهاران خاک بر سر کن مرا
در سینه ام دریای غم دارد تلاطم های سخت
با موج لطف ای ساحل امید، لنگر کن مرا
از بس که در این میکده دیدم رخ زاهد فریب
ای پیر میخانه به یک جرعه قلندر کن مرا
در این شب تاریک و سرد بی کسی ای ماه من
با نور عشقت راه بنما، راهبر کن مرا
چون شمع سوزانم در این محفل که بی حاصل نشست
با دست گرمت ای نفس آتش ز پیکر کن مرا
چون برگ خشکم در میان بادهای بی امان
ای شاخه ی سبز محبت سایه گستر کن مرا
در این قفس تنگ دلم پوسید از دلتنگی ها
ای آسمان بی کران با خود کبوتر کن مرا
از خود رها کن تا شوم در عشق تو مجنون صفت
در وادی عرفان دگر از خود فراتر کن مرا
من قطره ام در حسرت پیوستن به اقیانوس تو
ای بیکران دریای هستی قطره پرور کن مرا
چون نغمه ی گم گشته در آوای سکوت این جهان
با زخمه ای جانانه ام آهنگ دیگر کن مرا
