رسم روزگار، ✍🏼 آدمها اول با لبخند به روحت نفت میریزند بعد از تعجب میپرسند: چرا سوختی؟ دوستت دارمهایشان همچون سیگار بود؛ روشن که کردند کام گرفتند و تهِ مانده مرا در خاکسترم دفن کردند.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.