مهاجرت سخته ولی قرارم این شد...

مهاجرت سخته ولی
قرارم این شد که برم
به کوله بارِ خاطره
یه عالمه غم تو دلم
یه کشورِ غریب و من
با حسِ دوری از وطن
دلی که تنگ میشه واسه
کنارِ تو قدم زدن
سخته فراموشت کنم
همینجوری یهو برم
دستامو بعدِ تو باید
به دستای کی بسپرم؟
منم با چند تا چمدون
با چشمِ خیسِ هردومون
تویی که هی میگی نرو
به خاطر دلم بمون
منم با دوری از رفیق
با آرزوهای دلم
همین الان تنگه دلم
دردامو من به کی بگم؟
چجوری من یادم بره
آغوش گرم مادرو؟
چطور فراموشش کنم
پناهِ امنِ خواهرو؟
همیشه مادرم میگه:
نرو،بمون درست میشه
غصه نخور مامان یه روز
زندگیمون درست میشه
توحاضری بری بابات تنها بمونه بعد تو؟
خشک میشه وقتی که بری گُلایِ خونه بعدِ تو
مامان میگه:الهی که عاشق بشی دیگه نری!
مامان نمیدونی که من اینجا زدم به هر دری؟
مامان میگه:که آسمون یه رنگه هر جا که بری
من میدونم که باز میای، هر جای دنیا که بری!
مامان از اونجا که بیام
هر چی بخوایو میخرم
دوباره باز مثل قدیم
تو بغلِ تو میپرم
میرم سراغ آرزوم...
میام دوباره خونه مون!
تا وقتی که میام مامان
همینجوری جوون بمون