ای نسیم صبح دم در گلشن...
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
ای نسیم صبح‌دم در گلشنِ جانم بوز
تا گُلِ امید روید در شبستانم بوز
در میانِ آتشِ غم، شعله‌ای سرکش منم
خاکِ سردم، بر منِ افتاده، سامانم بوز
بندِ تنهایی گسستن کارِ دستانِ تو نیست
ای که در رگ‌هایِ شعرم همچو بارانم بوز
قصه‌یِ فرهاد و شیرین در گلویم مانده است
خسته از این کوهسارم، سویِ کیوانم بوز
عقل، کشتیبانِ این دریایِ طوفانی نبود
در سکوتِ ساحلِ وهمت، هراسانم بوز
سایه‌یِ مژگانِ تو، نقشِ بهاری بر دلم
ای که در تقویمِ عمرم، عیدِ یارانم بوز
خنده‌یِ گل، گریه‌یِ ابر است و من در حیرتم
در غروبِ سرخِ این دشتِ پریشانم بوز
جامِ می لرزد میانِ دستِ لرزانِ دلم
تا به یک دم، پر شود این کامِ عطشانم بوز
تا به کی در جستجویِ قایقی بی‌مقصدیم؟
بر دلِ آشفته‌یِ این موجِ عصیانم بوز
خاطراتت بویِ نایِ کهنه‌یِ دل می‌دهد
ای که در پیچِ خمِ این راهِ پنهانم بوز
