من خیلی دوست دارما خیلی به چشات قسم
درگیرِ یک نگاهِ تو شد روزگار من
حتی مرگ هم دارای قلب است.
چون نهالی سست می لرزد روحم از سرمای تنهایی ...
عطر تو...دارد این هوا سر به هوا ترین منم..!
آدم شکسته رو نمیشه با حرف چسبوند به هم!!
بوسی که به گردن رواست به گونه حرومه...
هر جارو بگردم باز پایتخت قلبم تویی..
سعی نکن رودخانه را هدایت کنی.
از پی هر گریه آخر خنده ای است.
از قشنگی های زندگی؟ تو
تو را نشد... میروم خویش را فراموش کنم...
برگرد در من کسی بهانه ات را میگیرد ...
فاجعه یعنی ، تو باشی، ولی نه واسه من...
نفس نفس به هوایت احیا میشود جانم
آیا ما نیاکان خوبی هستیم؟
وقتی عشقت یه فروردینی باشه دیگه خیلی خوشبختی
واسم بجنگ گیر افتادی ... واست جون میدم حله؟
با بوسه ی تو افتِ فشارم حتمیست.
اشتباهات من زندگی من هستند.
فقر، مادر انقلاب و جنایت است.
چشام میخکوب خنده هاته
اگه تا آخرش باشی میخوام تاآخرش باشم
هیچ خوشبختی بزرگتر از سلامتی و آرامش فکر نیست
