آمدی جانم به قربانت ولی چند لحظه پیش یک نفر آمد که خیلی از شما زیباتر است
چشم انتظار حادثهای ناگهان مباش با مرگ زندگی کن و با زندگی بمیر
بُریدم از همه؛ برگرد تا که زنده شوم و از تمام جهان سهمِ من تو باشی و بس!
قفس تنگ فلک جای پر افشانی نیست یوسفی نیست درین مصر که زندانی نیست
دلگرم کسی باش که دلگرمی اش تو باشی نه سرگرمی اش...
بدترین نوع دلتنگی دلتنگ شدن واسه کسیه که کنارته ولی اون آدم سابق نیس !
صنما شاه جهانی ز تو من شاد جهانم
مثل ساحل آرام باش تا دیگران مثل دریا بی قرارت باشند.
عشق جان از اینکه با منی مرسی تولدت مبارک
برگ خشکیده هر آنقدر مصمم باشد ساقهاش را غم پاییز ، جدا خواهد کرد
تجربه چیزی است که وقتی به خواستهتان نمیرسید ، به دست میآورید ...
ای کوه پر غرور من ، سنگ صبور تو منم
چین و چروک ارثی است ؛ منتها از بچهها به پدر و مادر میرسد !
دسته کردم/شعر را/نقطه،سوال را پشت خانه پنهان کردم
زمین خورد/اسب/شیهه ی دُرشکه
ها می کند/گنجشک زنگوله های یخ را/بخار لای شاخه ها
رفت تا دامنش از گَرد زمین پاک بماند آسمانیتر از آن بود که در خاک بماند !
صلح مثل یک دستهگل روی مزار تنهاست.
خانه ای که درآن مادرنفس بکشد هیچ گلدانی خشک نمی شود.
عکستو گذاشتم صفحه گوشیم هر دفعه قفلش رو باز میکنم، نیم ساعت قفل میشم ...
صبح می بوسم تو را ، شب توبه میگیرد مرا صبح مشتاقم ولی شب حال استغفار نیست
نمی دانم شما تره چه کسی را خرد می کنید اما من کشک خودم را می سابم
بعضی ها با هم می خورند و بعضی ها به هم
بیشترین در آمدپارسال پدرانمان بودند...