دورانِ جوانی من، به سوی آشیانهی پیری میرود؛ کهولتی که گام به گام، همراه با اندوهی لبریز؛ بیرحمانه، تا آخرین دم، همراه و همقدم میآید و در دل و جانم میزید!
پاییز نام دیگر خداست! برای مردمان بی مهر و محبت، تا که دریابند آدمی هرچه قدر هم جوان و سرحال باشد روزی فریاد کهولتش برخواهد خواست همچون برگریزان درختان... شعر: غمگین خدر ترجمه: زانا کوردستانی
من اصلا نفهمیدم جوانی یعنی چه؟من یک راست از بچگی به سن کهولت رسیدم.
