متن کوتاه

دل براى خود نمی نالد در این وادى، عبث!

این جرس گم‏گشته‏ اى دارد که شیون مى‏کند

اغیار محو چاک گریبان او شدند

پیراهن دریده ی ما را کسی ندید

با بوسه هات کار دلم را تمام کن
"در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست"

دلبری می خواهم از جنس وفا و معرفت

آنکه من ، دلبر تصور کردمش ، دلبرنماست

عشق از من و
مهر از من و
تنها وفاداری ز تو ...

بر گذشته حسرت آوردن خطاست

مخابرات جهان را به تنگ آوردی

ز بس که عاشق و دلداده پشت خط داری

برده داری می کنی معشوق بورژوازها

بوی الکل می دهد بلوای تیرامیسو ات

تویی آن مهرِ محزون، لیک مَه روی...💛

تهمت مثل زغال میمونه
اگه کسی رو نسوزنه مطمئن باش که سیاهش میکنه

شهرِ بی حوصله ام باز به حرف آمده است
به خیابان بزن ای دوست که برف آمده است!

چو نفس تویی...
بی نفس مگر میتوان زنده ماند؟!

گرتو مرده شوری! من بمیرم!

نگاهت به کنار... با نوازش صدایت چه کنم؟!

دلم را شهردار شهر عشقت کن که بنویسم

به روی تابلوهای خیابان: دوستت دارم

برای نوشتن تاریخم
اشک می خواهم
نه جوهر...

دلتنگی مثل شکستگیه روی عینکه
هر جا رو نگاه کنی میبینیش...

به خدا غیر خودم چشم بدوزی به کسی
مثل مو در جهت باد به هم می ریزم

پای رفاقت در میون بود. وگرنه نه من خنگ بودم؛ نه اون زرنگ...

زندگی زیباست، اما قسمت های زیباش پولیه!

سکوت کن
گاهی سبک نشی سنگین تری...

ﻣﮕﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻋُﻤﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢﮐﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﻫﻢ ,ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ

یه روز یه هشت پا
یادش میره آلارم بذاره
ده پا میشه

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی