متن کوتاه

و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها
ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند

هر لحظه ای را که از دست می دهیم،
لحظه ای است که آن را زندگی نکرده ایم.

ای کاش یه سری آدم ها لال بودن

تو را می خواهم ای دیرینه دل خواه

اثر لطف خدایی که چنین زیبایی
تا تو منظور منی شاکرم از بینایی

رو به رویم می نشینی دلبری ها میکنی
بوسه می خواهم چرا این پا و آن پا می کنی

عشق ممنوعه
در دلم نگاهت
تا ابد
می ماند

پریسا عمادیان

هیتلر گریه می کرد .
چنگیز عاشق می شد
وبوش دعا می خواند.
پس سنگدل جلاد کیست؟

ی سریا هیچوقت جایگزین ندارن ،فقط دلتنگی دارن

با آنکه رفته ای و مرا برده ای ز یاد
میخواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسید

دل به جان آمد و او بر سر نازست هنوز

تمام نگاهم به چشمان توست
دلم گرم گرمای دستان توست
چه کردی تو با من در این روزگار
که دائم وجودم پریشان توست

ای بوی آشنایی دانستم از کجایی

پیغام وصل جانان پیوند روح دارد

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که در بیابان بر تشنه ای ببارد

بی حاصلست یارا اوقات زندگانی

الا دمی که یاری با همدمی برآرد

با نگاهت جان اگر دادم خیالی نیست چون

دست هایت می تواند مرده را احیا کند....

با صدایش، عاشق اسمم شده ام!

دلتنگ چشمانتم
تا ناگفته هایم را بیابم

پریسا عمادیان

یلدا رسد ز کوچه ی دی با ردای برف
تاجی نهاده بر سرش از یخ، خدای برف

دیدمت شبی به خواب و سرخوشم
وه ...
مگر به خواب ها ببینمت

عشق من به تو
بی پایان ترین حس دنیاست
روزت مبارک مرد مهربون من

باران را دوست دارم
اما نه در چشمان تو

مات و مبهوت توام
ای همه زیبایی محض

من آن کوهم که یک شب
در غم هجرت فرو ریخت ...