متن کوتاه

زیاد آسون نبخش
بذار یاد بگیرن اشتباه نکنن

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان ، درد دل

یک نفس هستی به دوشم عالمی را بار کرد

عشق در دریا غرق شدن است
و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

دوست داشتن برتر از عشق است!

من تو را
به اندازه ناکامی ام در داشتنت
می خواهم

چه دل ها بردی ای ساقی به ساق فتنه انگیزت

دریغا بوسه چندی بر زنخدان دلاویزت

گر خون دلم خوری ز دستت ندهم

زیرا که به خون دل به دست آمده ای

ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم

پیوند جان جدا شدنی نیست ماه من

تن نیستی که جان دهم و وارهانمت

اورجینال و اصل بمون بزار دنیا ازت کپی کنه

هرکی که یه نفر مثل تو نداره دقیقا دلش به چی خوشه؟

ماه
قرص بی قراری آسمان
« شبی یکعدد »

آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز

وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد

می تپد قلبم و با هر تپشی
قصه عشق ترا می گوید

زندگی حلال کسانی که عاشقند

مرغ شب خوان که با دلم می خواند
رفت و این آشیانه خالی ماند

این همه شعر نوشتم
که بگویم آخر
عاشقم ، عاشق من نیست
همین ختم کلام...

هیس!
تقسیم کرده جهان
عشق را
میان من و تو

صداتو دوست داشتم که بحثارو کِش میدادم...

گر ز آمدنت خبر بیارند

من جان بدهم به مژدگانی

متاسفانه آدمیزاد تا از دست نده قدر نمیدونه!

آنک بی باده کند جان مرا مست کجاست

مهربانی
تنها راه واقعی زیبایی انسان هاست

انکه بی باده مست میکرد جان مرا کجاست؟