تو به خیال انگیزی انتهایی سکوتی در دره بنفش صبح بودی خنده هایت را باراندی بر آسمان کبود ابری غصه هایم نگاهت به زلالی رود...
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.