از کوچه‌ای گذشتم که بویِ دفتر و مداد داشت؛ و آستینم با زنگِ خانهٔ همکلاسی می‌لرزید... و خنده ی پشتِ در، از نانِ برنجیِ گرم هم شیرین‌تر بود... زنگِ تفریح که می خورد سیبِ رفیق طعمِ کودکی می‌داد حالا هربار غریبه ای از آن کوچه عبور می کند آستینِ خاکستری‌ام...
من همان صبح پاییزی ام که با صدای زنگ اول به شادی می رسید همان کوچه ی شلوغ که هر قدمش پر از دلهره ی درس و امتحان بود کتاب هایم پر بود از حاشیه نویسی های بی خیالی چه رؤیایی چه شوقی! در جیبم رنگ خودکار آبی و بوی...
زنگِ تفریح شام آخر بود / نیمکت، جلجتای محبوبش ... «آرمان پرناک»
دنیا برام شده مث کلاس درس پ چرا زنگ نمیخوره؟ پس کی میام پیش تو ؟ اندازه شوق دانش آموزی حین زنگ تعطیلی منم مشتاقم ساداتم زنگ پایان فراق را بزن
دختران پرمهر زنگ‌ها زده می‌شود و در‌ها باز می‌شوند این برای شما شروع یک خاطره است بوی مشق می‌آید و بوی خرده پاک کن‌های بغل دستی بوی دعوا‌های زنگ تفریح بچه‌ها و هر از گاهی اخم ناظم مدرسه بوی املا نوشتن و صدای قدم‌های معلم بوی مهر آمد، ماه مدرسه...
