دستهایت را چون خاطره ای سوزان در دستان عاشق من بگذار.........
جانم بگیر و صحبت جانانه ام ببخش کز جان شکیب هست و ز جانان شکیب نیست
بغیرِ عشق آوازِ دهل بود ، هر آوازی که در عالَم شنیدم ...
در درون هر انسانی یک هنرمند نهفته وجود دارد
مٖرا چو آرزوی روی آن نگار آید چو بلبلم هوس ناله‌های زار آید
به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم میگذرد...
سودای تو را بهانه ای بس باشد مستان....تو را ترانه ای بس باشد!
بی تو با مرگ عجب کشمکشے من کردم ...
تمام دارایی من دلی ست که احرام بسته و قصد طواف نگاه تو را کرده
چشمم ز غمت نمیبرد خواب
آغوش تو آرام ترین جای زمین است
اگه گاهى وقتا پاهات دردمیکنه واسه اینه که روزى هزاربارتوذهنم میاى ومیری️
تولد تکرار امیدواری خداوندی است ، یادآوری این تکرار بر شما گرامی باد️️
تا گل روی تو دیدم، همه گل‌ها خارند تا تو را یار گرفتم، همه خلق، اغیارند
وقت اجلم ناله نه از رفتن جانست از یار جدا می شوم این ناله از آن است
ساده ترین و همگانی ترین آسایش همان خواب است
زمین، عروس شد و آسمان به حرف آمد چه شادباشی از این خوبتر که برف آمد؟
بودَت یک جور... نبودَت یک جور... با تو تمامِ بلاتکلیفیها را تجربه کردم!
داغ تو نت های زیادی را لال کرد سخت است پر از حرف باشی نتوانی...
عهد تو و توبه ى من از عشق می بینم و هر دو بی ثبات است
خوب نگاه کن تنها اندکی از تو تمام من را دگرگون کرده است..!
حرامم باد اگر بعد از نگاهت نگاهی لرزه اندازد به جانم
من دست از سرت بر نمی دارم تا وقتی که آرام بگذاری اش روی شانه ام
دوستی ، کی اخر امد دوستداران را چه شد ؟
