متن کوتاه

پرِ پرواز شدم
یادم رفت
که پریدن
"نفس"میخواهد.

تو با چادر
چه بی چادر
همان عشق
"قدیمی ایی"....

من به تو معتاد گشته ام
چون بهار به شاخه های
سبز وشکوفه های
رنگ رنگی اش

مفهوم حال را درک نمی کنم،
وقتی هر لحظه
در کسری از ثانیه
به گذشته پرت می شود..

فقر یادت می دهد
نفست را هم نصف کنی،
نیمی برای امروز
نیمی برای فردا..

رود و سیل هر دو از یک تبار هستند،
یکی زندگی می بخشد
آن دیگری ویران می کند..

در گذشته ها نمان .!گاهی به آینده نگر کن و در حال زندگی.!!!

گاهی انقدر خوبی که دلش را میزنی ...!!!یکم فیتیله ی خوبی هاتو بیار پایین نسوزی.!!🥀

ریش سفید که شدی میفهمی هر ریش سفیدت چقدر درد داشته تا سفید بشه.!! 🥀

عطرِ بودنت به بهار طعنه می‌زند
دل میبَرَد نگاهِ تو
عشوه یِ گُل خریدار ندارد.

#justfor5436

یادت مثلِ "ها" کردن روبروی شیشه است
بی هوا انگشتم، دل می‌کِشد
انگشت به دهان مانده عقل
هر چه را غیر توست
خط باطل می کِشد

شمعدانی ها
رو به تو اند
و من
بی تو
یک نفس پر پر...

بیا فانوس راهم شو
نسیم صبحگاهم شو
درون سینه آهم شو
بمون و قبله گاهم شو

راز چشم هایت را نمی دانم
اما به هرچیزی نگاه میکنی...
من آن را زیبا می بینم.

بهشت همین دیار است که وطن می نامیم
با اما و اگرهایت
از آن دوزخ مساز،در لحظه زندگی کن!

هیج گاه روبروی تو نخواهم ایستاد جز برای بوسیدنت دوست داشتن همینقدر ساده و قشنگه

همه دارن به هم آسیب می‌زنند آنگاه اسم سیگار است که بد در رفته

گرگ را دوست دارم چون حاضر نیست به خاطر یک تکه استخوان تن به قلاده بدهد

پدرم همیشه میگفت؛
تنها چیزی که ارزش ادامه زندگی رو داره، خانوادست!

اردیبهشت بازهم
بهشت می‌شود زمین
عطرِ موهایت
مَست میکند
چکاوکِ عاشق را

دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است
که اگر بازستانند، دو چندان گردد

یادمان باشد
آن کس که دوستش داریم
می تواند دوستمان نداشته باشد...

` ترس ` چاهیست که همه در آن افتاده ایم
` ایمان ` نردبانیست که بعضی دارند

با من بیا با من بگو با من بخوان ای عشق
بی من نرو بی تن نرو با من بمان ای عشق