متن یأس

کوچه بود آن شب پر از رویا پر از اندوه و بیزاری
آخرِ کوچه خانه ای کوچک پر از عشق و امیدواری
من در آن کوچه تک و تنها به زیر بارش باران
همی با خود میخواندم غزل از یأس و حیرانی

گاهی فکر می‌کنی رسیدی به آخرش.
انگار دیگه چیزی نیست برای ادامه دادن. نه امیدی، نه انگیزه‌ای، نه حتی یک جرقه‌ی کوچک.
دستات خالیه، دلت سنگین، و ذهنت پر از سکوتِ بی‌رحم.

اما تهِ خط کجاست واقعاً؟
جایی که اشکت می‌ریزه؟
جایی که دیگه نمی‌تونی حرف بزنی؟
یا وقتی که...

من به پروازِ کبوتر لبِ حوض، ایمان دارم
تو به سوختنِ پروانه‌ی بی‌جان، چرا ایمان داری؟

من به شیرانِ قلندر، پُرِ یال، ایمان دارم
تو به نیرنگِ روباهِ ستم‌کار، چرا ایمان داری؟

من به شورِ دلِ مجنونِ شیدا، ایمان دارم
تو به عصمت‌ورزیِ لیلایِ حیران، چرا ایمان داری؟

من به...

وقتی از من کناره می‌گیری ،
شب و روزم به جز جهنّم نیست
خلوتم محو تیره‌انگاری است
ده هدایت ، حریف یأسم نیست

گاهی وقتا توی زندگی مشکلاتی پیش میاد,که برای حل کردنش هیچ کاری از دستت برنمیاد ...
کلافه و سردرگم میشی...
یدفه احساس پوچی میکنی..
دیگه هیچی برات لذت بخش نیست,
نسبت به همه چیز بی تفاوت میشی..
حس میکنی جز خودت، هیچ کس دیگه ای نمیتونه حالتو بفهمه..
دوسداری کز...