متن عاشقانه

ساده تر از این هم مگه داریم؟
تو بخند تا من زنده بمانم

همه کارهای دنیا داره پیرم میکنه بجز دوست داشتن تو رفیق!❤

دوست داشتنت
تمام نمی شود ، با هر نفس درون من دوباره متولد می شوی ...

چه لذتی داره صبح بری پیش عشقت بوسه بارونش کنی صورتت رو ببری نزدیکش نفسات بخوره به پوستش و در گوشش بگی:صبح بخیر زندگی من

خداوند
صبح را برای
تمدید دوست داشتن
تو آفرید...



️

من حاضرم کله دنیا متوقف بشه که تو فقط بخندی برام :)

طُ رو دارَم
انگار دنیا مالِ مَنہ...

دلم یک بغل آغوش به پهنای آسمان میخواهد
شانه ای میخواهد به وسعت آرامش ویک عصر پاییزی
نفس هایی را میخواهد که در هر دم وبازدم بر گونه ام جا خوش کند
چشمانی را میخواهد که پرسه در آن سکوت بی اختیارست
باران بی چتر میخواهم وقدم زدنهایی به کرانه...

گاهی دوستت دارم...
و گاهی بیش از هر انچه فکر کنی دوستت می دارم..
میانگین را که
در نظر بگیری...
دیوانه ات هستم..!

بهشت دربست برای ماست
وقتی تُ را دارم
دستانت را دارم
خنده هایت را دارم

‎ ‎ ‎

❲تُ❳ سرنوشت شیرینِ منی

در دیارِ﹝قَلبَم﹞
طُ مَحبوب ترین "مَردی"

از عمق جان دوستت دارم

بودنت مثلِ گذاشتنِ پاهای خسته
و تب دارم در آبِ سردِ رودخانه است ؛
همانقدر دلچسب ،
همانقدر لذت بخش ،
همانقدر دوست داشتنی ...

محکم بغل بگیر مرا
تا که بگویم به همه
او فقط جان من و یار من
و مال من است ...!

ما
یک عذرخواهی به خودمان بدهکاریم
برای تمام وقت هایی
که می دانستیم قدرمان را نمیدانند،
اما باز محبت کردیم
می دانستیم حرفمان را نمی فهمند
اما باز گفتیم
می دانستیم حقیقت را نمی گویند
اما باز وانمود کردیم که باور می کنیم
تا خجالت نکشند
ما به خودمان یک...

بی قراری ام را به چه کسی باید ثابت کنم
وقتی یاد کسی میوفتی که زندگی ات بدون او هیچ رنگ و صدایی ندارد، این یعنی آغاز دلتنگی
دلتنگی یعنی چی؟ چرا وقتی بی قراری مان معنای نبودن کسی است که تمام زندگیمان به بودن یا نبودنش بستگی دارد میگوییم...

شعرهای من
کمی بلند
و گاه گاه به کوتاهی یک بوسه
اما
نگاهت
تا انتهای فصل وجودم
قدم می زند
لطفا بمان
بمان بامن در سرمای پاییزی
کنارم باش
تااز گرمای وجودت
یخ دلتنگی آب شود
ومن به تو نزدیکتر

مهناز پژوهی

تو ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ کم ﻧﯿﺎورم،
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ نکنم
ﻧﻔﺲ کشیدﻥ ﺭﺍ،
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ،
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ...

قسم بر ...
واژگان ِکاغذیِ
در خیالِ من
که تو...
زیباترین،شعری
میانِ واژگانِ من

زهرا غفران پاکدل

باران همیشه واسطه ایست برای دید زدنت
مثلا از گوشه پنجره اتاقم، تورا درانتهای کوچه ببینم
که چگونه در انتظار من ایستاده ای
بدون چتر
چقدر دیوانه ام که بدون چتر برای دیدنت می آیم
اصلا مگر میشود باران ببارد
تو بیایی
من دیوانه نباشم؟!

می گویند فراموشت کنم
اما تو ؛
از خاطر دلم حذف نمی شوی
آخر قصه ما دلزدگی نیست
وقتی هنوز ،
دوست داشتنت بوی بهار نارنج می دهد.
زهرا غفران پاکدل

دوست داشتم ماه باشم
هر شب عبور کنم
از روی پرده
گوشه ی اتاق را روشن کنم
در شب های زمستان
اما هنوز همین درخت پرتقالم
که تنها می توانم حواست را پرت کنم
در مسیر هر روزه ات به سمت کار .

سال هاست،،،
پابندت مانده ام!
دلم روشن ست،،،
حتمن پا به زندگی ام می گذاری...


لیلا طیبی (رها)