متن مسلمان

در فراقت بود پریشان گریه می کرد
از دل ابری چو باران گریه می کرد

دلش در آتش عشق تو می سوخت
که او بی حد بی پایان گریه می کرد

بگفت مو بور تو با چشمان میشی
که از هر خوشگلی صد کوچه پیشی

دلم را بردی دیگر فرق...

قبلِ او؛ شاید مسلمان بودم و بعدِ او اما فقط، من یک منِ؛ خالی از هر نوع ایمان هستم
و آه از جنون.
شیما رحمانی

قسم بر موی مشکی چشم میشی
که تو از خوشگلی صد کوچه پیشی

شدم عاشق به من فرقی ندارد
مسلمانی یهودی از چه کیشی

من دخترایرانی شیعه ومسلمانم قلبم میگه مباداحجابم بردارم

یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟
کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد
.

شکست اگر دل عاشق به عشق خرده مگیر
مگر گناه مسلمان به گردن دین است؟

آنکه از کفر،در آورد مرا مهرِ تو بود

همه اش زیر سر تو ست مسلمان شدنم

رمضان شهر عشق و عرفان است
رمضان بحر فیض و احسان است
رمضان، ماه عترت و قرآن
گاه تجدید عهد و پیمان است
رمضان امتداد جاده نور
در گذرگاه هر مسلمان است
رمضان چلچراغ نور افشان . .
در شبستان قلب انسان است

یک آیه از آیات قرآن را نمی فهمد
آنکس که درد یک مسلمان را نمی فهمد .

مومنم کردی به عشق و جا زدی تکلیف چیست؟
بر مسلمانی که کافر می شود پیغمبرشش

دختری از امت عیسی دلم را برده است
یا محمد ، همتی ده تا مسلمانش کنم

تو انسان باش
نمیخواهد مسلمان باشی!

باخدایت هر روز حرف بزن
شکرگزارش باش با زبان خودت
خدا میفهمد حرفهایت را
نترس خدا بد نیست!

حق کسی را نخور
دلی را نشکن
غمگینی را شاد کن
مریض را مداوا کن

تو به اندازه ی توانت خوب باش
و خوبی کن!
بخدا...