متن کوتاه

الانتون بوی پارسالمو میده

تنهات میزاره اونی که یه روزی بوسیدِت:)

حتی باغبونم نفهمید که چه آفَتی به من زد!!!!

شایدم مقصر من بودم که...
خیلی دوست داشتم(:

مرا هر گه بهار آید به خاطر یادِ یار آید
به خاطر یادِ یار آید مرا هرگه بهار آید

بهار من بُوَد آنگه که یار می آید

می فهمی داری پیر می شوی
وقتی قیمت شمع های روی کیک از خود کیک بیشتر است.

فصل بهار آمد و رنگ بهار نیست
اردی جهنّم است زمانی که یار نیست

شعر بانداژ کردن زخم های روح است.

ای از ورای پرده ها تاب تو تابستان ما

ما را چو تابستان بِبَر دل گرم تا بُستان ما

زخواب نازِ هستی غافلم لیک اینقَدَر دانم

که هر کس می برد نام تو من بیدار می گردم

خدا نخست مرد را آفرید بعد فکر بهتری به سرش زد.

عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود

هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد

دردی است درد عشق که درمان پذیر نیست

درِ قلبِ من بسته بود تو از کدام در وارد شدی؟

سرو من برخاست، از قدش قیامت شد پدید

غیر آن قامت، که من دیدم، قیامت را که دید؟

وصله ی جون منی!

کاش میشد یه تایم از زندگیو آلزایمر گرفت....

ابری
یا ابریشم
ماه بی روسری زیباتر است

چشما عاشق میشن اما ریه ها تقاص عاشق شدنو پس میدن

کفشاش گرونه ولی ارزون پا میده

همه هستند اما چون تویی در من نیست

ارس آرامی

صبحِ من مزهٔ لبخندِ تو را کم دارد

ارس آرامی

باشد که ناگهی نگهی هم بما کند