متن کوتاه وصال

کبوتری، پر و بال شکسته ام
دلتنگم، اما پر از شوق پرواز
هرلحظه درسرم، آرزوی رفتن
می خندم، اما با غصه دمساز
مرهمی ندارد این زخمی کاری
بیقرارم، از دوری آن یار دلنواز
کی شود رها، این تن خسته
از صدای سوز،ناکوک این ساز

لبخند بزن، گر نشستی برمزارم
خودبسیار گریستم، برانتظارم
خسته وصال و آرامش آرزویم
کنون آرامم، به لطف پروردگارم

لبریزم از انتظار، درآرزوی وصال
پرم از درد وغم وخواب وخیال
گر برسد لحظه دیدار آن باد بهار
درخاکش افتم وسبزشوم چو نهال

امیدواری من در جهان وصال تو باشد

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن

به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

به امید وصال تو دلم را شاد می دارم

لذت وصل نداند مگر آن سوخته ای

که پس از دوری بسیار به یاری برسد

روز وصال دوستان دل نرود به بوستان

یا به گلی نگه کند یا به جمال نرگسی

غرضم وصل تو باشد چه تو آیی چه من آیم

شب وصال بیاید شبم چو روز شود

شیرین ننماید به دهانش شکر وصل

آن را که فلک زهر جدایی نچشاند

لذت وَصل نداند مگر آن سوخته ای
که پس از دوریِ بسیار به یاری برسد

ای آنکه در خیال تو
مارا خیال نیست
جانابه جز وصالِ تو
ما را قرار نیست

گرفتم روی سر قرآن طلب کردم وصالش را
شب قدر است و دلتنگم خداوندا تو یاری کن

ما که سالهاست بهم رسیدیم برای همه عشاق ارزومندم این وصال را

هرچند که هرگز نرسیدم به وصالت
عمری که حرام تو شد ای عشق حلالت