متن اشعار ص

اشک مهتاب هر شب نقرهٔ مذاب
بر گونه ی ستارگان می‌ریزد،
هر قطره‌اش داستان عاشقانه، یست
که آسمان از شدت دلتنگی
نمی‌تواند نگه دارد.

عشق یعنی می توان پروانه شد
یک نگاه ساده را دیوانه شد

عشق یعنی یک سبد یاس سپید
نسترن هایی که دستان تو چید

عشق یعنی باور رنگین کمان
پر گرفتن در میان آسمان

️
عشق یعنی ما شدن یعنی خروج
قله ی این زندگی یعنی عروج

عشق یعنی عالمی...

فریب عشق خامت گشته بودم

و رنج بیشماری برده بودم

صبح هنوز کامل بیدار نشده
و من نام تو را مثل پرنده‌ای
از جیب خواب‌م رها می‌کنم

#صدیقه_جُر
#چامک_شعر_کوتاه

عشق آمد و دریا در رگ‌ رویا بیدار شد

نام تو مثل پرنده‌ای از پنجرهٔ روحم پر کشید

در حضور "خارها" هم میشود
یک "یاس" بود . . .
در هیاهوی مترسکها
پر از "احساس" بود .
می شود حتی
برای دیدن "پروانه ها"
شیشه های مات
یک متروکه را "الماس" بود
‌‌

‌‌‌‌‌‌

بی‌تو، قلم‌م در دلم مومیایی شد،

دفترم تنها تالارِ سوگواری‌ست

هر سطر، تابوتی‌ست
برایِ واژه‌هایی که مرده‌اند.