متن عاشقانه

تو ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ کم ﻧﯿﺎورم،
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ نکنم
ﻧﻔﺲ کشیدﻥ ﺭﺍ،
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ،
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ...

قسم بر ...
واژگان ِکاغذیِ
در خیالِ من
که تو...
زیباترین،شعری
میانِ واژگانِ من

زهرا غفران پاکدل

باران همیشه واسطه ایست برای دید زدنت
مثلا از گوشه پنجره اتاقم، تورا درانتهای کوچه ببینم
که چگونه در انتظار من ایستاده ای
بدون چتر
چقدر دیوانه ام که بدون چتر برای دیدنت می آیم
اصلا مگر میشود باران ببارد
تو بیایی
من دیوانه نباشم؟!

می گویند فراموشت کنم
اما تو ؛
از خاطر دلم حذف نمی شوی
آخر قصه ما دلزدگی نیست
وقتی هنوز ،
دوست داشتنت بوی بهار نارنج می دهد.
زهرا غفران پاکدل

دوست داشتم ماه باشم
هر شب عبور کنم
از روی پرده
گوشه ی اتاق را روشن کنم
در شب های زمستان
اما هنوز همین درخت پرتقالم
که تنها می توانم حواست را پرت کنم
در مسیر هر روزه ات به سمت کار .

سال هاست،،،
پابندت مانده ام!
دلم روشن ست،،،
حتمن پا به زندگی ام می گذاری...


لیلا طیبی (رها)

بمون برای دلم تا به همیشه ...

همیشہ خوب باش

اونیکہ فهمید

پیشت میمونہ

اونیکہ نفهمید

بعداً دلش واسہ خوبیات

تنگ میشہ

️

اینجا هیچ قرصی

آرام بخش نیست

مگر

قرص روی ماهت

تمومه دنیارو اگه برف زمستون بگیره
گنجشکک اشی مشی توراه خونه بمیره سردرهرچی معبده به روم اگه بسته بشه
حتی خدای عاشقانه ازمن اگه خسته بشه بایدبه اونکه عمریه یادش توسینه ست برسم بایدبه آغوش توتاروزکریسمس برسم
بایدبه اونکه عمریه منتظرم هست برسم شایدبه آغوش تو تا روزکریسمس برسم

آغوش تو
فصل ندارد ، همیشه گرم است ...

انقد دوست دارم
که از همه ی ادم هایی که
هرروز دارن میبیننت
بدم میاد..

عاشقم باش
هر چند همه بگویند ...
که رسیدنمان بهم
محال ترین اتفاقِ تاریخ است
عاشقم باش
و بگذار که به همه ثابت شود
ما همان ممکن ترین محالِ دنیا خواهیم بود ...

تو تماما براے منے
من قصہ تو را
تا ابد اینگونہ آغاز میڪنم:
یڪے بود هنوزم هست
خدایا همیشہ باشد...

همیشه یک دلیل هست
برای اینکه کسی را غیر معمولی دوست بداریم...!
مثلا لبخندش
مثلا چشم هایش
مثلا حرف هایش ...

تو ىِ نگاه عاشقت شدم️

زمستان
یک تو می خواهد
یک تو که دستانش را بشود
بی هیچ دلهره ای گرفت
یک تو که بشود
این خیابان های یخ زده را
گرم قدم زد...

بِه جان میجویَمت جانا کُجایی؟!

عصرانه ی من
همین لبخندهای یواشڪی توست
ڪه ریزریز می شود، بر لبانت
به ڪامم شهد می ریزد
تا با نگاهم تو را تا به آخر ببلعم
این عشق در رگ های من
پخش می شود
تمام شریان هایم را
به خودت گره زده ای

به این فکر میکنم
که چگونه عاشقت شدم
حال آنکه هیچگاه
درمیان ما قراری عاشقانه نبود
حرف عاشقانه ای ردو بدل نشد
حتی مکالمه ای در حد احوالپرسی
تو بگو
من چگونه عاشقت شدم؟
بی آنکه ببینمت!
بی آنکه دستانت را بگیرم
یا حتی عمیق نگاهت کنم
چه قاعده ی...

سرزمین من چشم های تو است
مرا محکم در آغوش بگیر
این مرگ بی پدر
خبر نمیکند...!

خودت می دانی
بهانه گیر می شوم
زمانی که کمتر تو را می بینم
کمتر با هم حرف می زنیم
کمتر می گوییم دوستت دارم
بیا ..
و بهانه های مرا از من بگیر

شمعدانی ها را
آب داده ام
بافه ی گیس هایم را شکافته ام
در ایوان ایستاده ام ..
تو قرار است
بیایی...

.
"عطرِ نرگس" در هوای "زمستان" پیچید!
"دوست داشتنت" جوانه زد...
یادت دوباره جان گرفت...
و این بار تصویر "چشمانِ سیاهت" بود، که لابلای افکارِ بهم ریخته ام،مُدام "دلبری"می کرد...
به راستی چه رابطه ی عجیبی با هم دارند:
عطرِ نرگس...
زمستان...
دوست داشتنت...
چشم هایت
چشم هایت
چشم هایت...