متن کوتاه سیل

خانه‌ای ساخت دلم، در گذرِ سیلِ مهیب
خانه، ویران شد از این، خیزشِ طوفانیِ من

لعنت به سیل زیادی خواه چشمانت
مرا آب برد ....

گریه اگر که سَر دَهَم سِیل بَرَد تمامِ تو
بَسته شکستِ بُغضِ من به غیرَت و مَرامِ تو
.

خنده ی بچه ها در سیل غرق شده است،
خانه ها بست نشسته اند
پای کوچه در گِل،

کوله ی پدر پُر از چه کنم،
غم دارد قایق سواری می کند...

خدایا
دراین روزگار پر هیاهو
سرزمین و ملت ایران
را از بلاهای طبیعی
زلزله و سیل
حفظ کن
پناه ایران مان باش

سیل/بند پاره شد/دانه دانه تسبیح

که می‌آید به سروقت دل ما جز پریشانی؟
که می‌پرسد به‌غیراز سیل، راه منزل ما را؟