متن کوتاه

دلتنگی
سفر به گذشته نیست،
زندگی در سرزمینی است
که دیگر وجود ندارد

کوچه خاطرات
کودکی نشسته بود،
عکس امروزم را
در دست داشت و می گریست..

من دقیق ترین دقیقه بودم، اما انگار ساعت از دقیقه ها قهر کرده بود؛
درسته،او دیگر آنجا نبود

کاش غمم به سر آید
پیر شدم ز دوری ،پس
کاش ز او خبر آید

تنهایی مثل موریانه‌ای‌ست به جانِ درخت. گاهی باید به آتش زد!
💙💙✌️

بر سرِ صبرم خدا،آیا تو شرطی بسته‌ای؟

یا که در من یادِ یعقوب نبی ام کرده‌ای!

یخچال ِ خانه ِ فقر
تنها تالاری است در دنیا
که هیچ گاه
جشنی در آن برگزار نمی شود..

خیانت به نان و نمک
محال....
به آنکه نان و نمک از اوست
چه ؟؟؟؟؟

زمان را می سوزانیم،
بی آنکه
بهره ای از گرمایش ببریم.

شعرِ غمیگن ننویسید که در خوابِ شَبَم

نسلِ بعدی همه شب، گریه به شعرت دارد

میدهد سوزن به اجسام دگر پوشش ولی

در نهایت آنکه لخت است سوزن است

صدایِ تیک ساعت آمد و گفتم الهی بی ثمر باشد

دعای لحظه‌ی قبلم که گفتم، گمشو از قلبم

عاشقی‌آیاکه‌خوب است،یاکه دردی بیش‌نیست؟

مصرع دوم نیازِ آدمی دارد، که عاشق بوده است

بس خیالش در سرم بوده، سرم را خورده است

دختر زیبای دانشگاه علامه، دلم را برده است

گفتم همه چیزم بخدا اوست ولیکن
جای الف اوست اگر دال بیاید

فال حافظ ندهد پاسخ دلتنگی من را
حال من را فقط از حضرت پاییز بپرسید

کلمات وطن ندارند، هر کجا پای شعر وسط باشد
وطن شان همانجاست

ازعشق تو کور ام و کور را
توانایی دیدن نیست
دیشب خوابت را دیده ام
تو بگو! تعبیرش چیست؟!

میگه ڪه
سلامتـے اونـے ڪه تنهامون گذاشت تا یڪـے دیگه رو از تنهایـے در بیارع🖤💤🚬
ִֶָ

بخوان مرا
که این سکوت
پَرپَر میکند،
غنچه یِ شکفته شده یِ
عشق را

در این بایدها و نبایدها
ویرانه ها
خرابه هایِ روح
کسی جز من
مرا یاری نکرد.

از دلِ یار خبر داشت اگر
قلب را تکه تکه نمی‌کرد برَوَد

حالِ من خوب است فقط زخمی که به دل کاشتی دگر گُل نمی‌دهد.

از فاصله‌ای که بین آمدن‌هایت می‌افتد
دلم می‌لرزد 💔