وقتی سکوت تمام الفبا را از سطرهای نگاهت پاک میکند جهان بیسوادی عجیبی میگیرد هیچ پنجرهای حرف آفتاب را نمیفهمد تاریکی پای میکوبد بر خندههای صبح فردا ورق میزند فصلهای فاصله را
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.