لباسِ سفیدِ زمستان را بهار گلدوزی می کند.
زمستان است و بی برگی بیا ای باد نوروزم
زمستان است دیگر دل زمین به برف گرم است من به تو
هر چه پاییز رشته بود زمستان پنبه کرد
زمستان تن پوش سپیدی ست برای پوشاندن دلتنگی هایم
زمستانی ورق میخورد تقویم سرنوشت
به یمنِ حضورش زمستان م بهاران ست اِسفند
زمستان برای من همیشه هدیه می آورد و این بار تو را...
چهل زمستان حریف آغوش گرمت نمی شوند
طلوع صبحگاهت به شادابی باران و روزت به سفیدی برف زمستان
نیامدی... زمستان شد! زمستان ماند! نبودنت طولانی ترین فصل است
گرمای آغوش تو برای زمستان من بس است
می شود این زمستان را جور دیگری دوست داشت و این بار پای تولد تو در میان است...
از سرمای زمستان نمی ترسم وقتی به تو گرم است دلم
هنوز زمستان دست های زن خواهش و رویش
عاشقت بودم و دو چندان شد به همین سادگی زمستان شد
بوی عطرت که شنفتم به لبم جان امد منم ان گل که نچیدی و زمستان امد...
زمستون امسالم قشنگه چون دستای گرم تورو دارم
تو که باشی زمستان زیباترین فصل تقویم می شود و شب را هیچ حاجتی به صبح نیست
هنوز زمستان جستجو میکند سرخی دی را در جعبه ی سیاه
آغوش تو برای زمستان من بس است
برف ببارد یا باران برای باور زمستان همین جای نبودنت کافی ست !
عشق تو تصاویر بهارانه ی چالوس پر دلهره مانند زمستان هراز است
آغوش تو برای زمستان من بس است من زیر بار هیچ بهاری نمیروم ...