متن اشعار پویا شارقی بروجنی

دستی از سرد‌ خزان بگرفته شهریور به قرض
ورنه عاقل هرگز این گرمی به سرما ندهد

در مقصد دیدار تو بودم، که بلا شد
از هر طرفم ظلم خدا بود، رها شد
امد زد و خنداند ودلم را به هنر برد
در عمق دلم درد نشانید ،فنا شد
گفتم به تو گفتم، که بد حادثه آمد؟
از حادثه این بار مرا باز عزا شد؟
بر سر...

تجاوز میکند هر بار نگاه خسته تنهایم
که من با بخت خو کردم که من از مرگ دریایم
تظاهر میکنم با خویش که شاید زندگی این است
ولی هر بار میدانم که خود کردم که اینجایم
نباشد بخت و اقبالی درین جا هیچ تاثیری
که من با مرگ خو کردم...

پای آتیش و زیر چشمی نگاهت میکنم بازم
درسته تو نمیدونی ولی خوبه که دمسازم
تموم دیدنت هربار به غمگینیش میارزه
سریع نگامو میدزدم نبینی توی چشم رازم
یه گیتار دوتاهم دف باهم جور نمیشن اخر
یکی غربی میخونه منو تو که با ریتم شادیم
به همخونی جمعیت میشن این...

در شط، رنجم نبر اسب چموش غصه را
ای فلانی زندگی‌ست، بازی که نیست
من نه سربازم نه شاهم
هم سیاهم هم سپید
سالهاست این مهره‌ در دست تو نیست

در اطلس چشمان تو خود را دیدم
در باغ معلق نگاهت،به جنون رقصیدم
در کاشی گونه ات شدم ماهی سرخ
در شب دشت بلورسینه‌ات درگیرم
سالها بعد نویسند خدا سیبی کاشت
سیب شاداب خدا را من ز چشمت چیدم
در شبستان مسجد شانه‌ تو خوابم برد
من به خواب دبدم...

فردای آرزو را ،
گویند راه دور است
تو آرزوی من باش
اکنون، وقت عبور است
فرق است بین بودن
با زیستن به رویا
رویای آخرم باش
که زندگی به زور است

بازم پاییز شد رفتی؟
روزا کوتاه شد رفتی؟
هزار سال تو پاییزا
منم یه آدم تنها
تو آبان گم میشی هربار
تو آذر میمیرم هر سال
بازم تو راهی که میری
هزارتا برگ رو له کردی
بازم نگاه آخر رو
نکرده پشت سر رفتی
یه بار پاییز که شد برگرد...

توی ماهورِ کال کاغذ ها
گم شدم، مثل نقطه ای تنها
اول خط بدون هیچ حرفی
کی میشینه نقطه ،بی آوا
در تل کاغذ وخطوط هر کاغذ
یک من بی شراب ، بی فردا
گم شدم در این سکوت سر سنگین
مسخ، مثل کلاغ امضای کافکا
به گمونم جعبه میشم...

شبم از درد می‌میرد که روز آبستن هیچ است
تمام شهر در خوابند،سکوت از بودن هیچ است
منم جادوی در دستت منم سنگینی بارت
کجا این راه میدیدم کمال هر شدن هیچ است
نه در مهرم نه در وحشت نه میگرم‌ نه کس گیرم
گرام کهنه خویشم سکوتم سوزن‌ هیچ...

کلکسیون کاکتوس ها، شده دور از تو افکارم
خوبه هیچکس نمیدونه ،که من گلخونه دردام
روی هر گلدون کاکتوس، یه خاطره شده مجروح
شبا رو فکر نمیخوابم, که گلدونی نیندازم

درد،آینه تکرارِ همان زخمی است که در چشمِ تو
به شکستن میکشاندم
و یک کشور با ان‌که اخطارم کردند
باز از لبه‌یِ پرتگاه نگاهت
فرو افتادم چون بهمنان
ویران گر ام یا آباد گر دسترنج تو،ام

تخیل میکنم هربار توی و قلب پر مهری
تمام آرزوها را، شدم شاید شبی دیدار
گالان هستم به گومیشان ،
تو هم سلماز یک ایلی
همه دنیای این روزام
همه دشت یموت توست
به دشت اسبت فراوان است
تفنگهامان پر از ایمان
مثل این بغض دیوانه مسلح تا بن دندان...

یک قطره اشک تو
سنگین تراست از دریای حزن من
به گواه شانه یک طرف خالی کرده ات
و پلنگی که به جای تو کمین کرده در پتو

بخشی از من در هوایت گم شده
بخشی از من ریشه کرده در دلت
بی نصیبم گر نبوسم خواب تو
یا نبینم چشم مستت در شب مخمور تو
رد چشمت را نکش، کشتی دگر زجر ام نکن
بخشی از من کودک است معصوم و بازیگوش هنوز
کودک دل را دگر...

نیست هزار فرهنگ انبار باروت
بیست هزار فرسنگ زیر خط فقر
لیست هزار سرهنگ زیر بتون ترس
زیست هزار دلتنگ را مسخرگی میکنند کلاغ های بی اصل آبی وسبز

دوستت می‌دارم و هرگز نمیگویم به تو
من نمی‌خواهم تو را از اعتدال خارج کنم

با دلمه نگاهت میپیچی برگه‌های مو را
به سر خیال از تو سَر خوردن
میدانم بیشتر بازیگری تا قصه گو
#
راوی همان شب هایست که نبودی
اشکهاییست که ندیدی
اشکهاییست که نریختی
تمام شوقم را به سختی کلمه کردم
و تو گفتی:
(دلمه های خوبی از توشون در میاد...

ما و دوزخیان خیره ماندیم
که قدیسی چگونه رفتن را
به آسانی بهانه از عبادت کرد
فرمان خدا چیست؟
به لوح مکتوب سپاس مینویسد

این روزها که میگذرند،
این روزها که ندارم‌ات
گرگهای خون از درون مرا میدرند،
طاقت بودنم‌
پا سست کرده،
آن چشمهایت عاقبت مرا دریدند
شعر آخرِ قصه است

میگم نامه نداد شاید، میگه صبر کن میدم دیگه
میگم غصه نخور شاید، میگه من که ،بَدَم دیگه؟
میگه بازآسمون ابره؟شاید‌بایدبگم سرده؟قراربرف برگرده
میگه خیلی تو پر رویی ,میگم اره منم دیگه!!
میگه خاطره رو ساختم ،میگم مثل خودت تلخه
میگه تنها نیای دیره، میگم تنها شدم دیگه
میگه خیلی...

جهانم منگ‌افتاده گمانم باز سَرخورده
همه دنیای کشتارم بغل می‌خواست افسرده
ندادی یک بغل در بخل مگر کم میشد از دستات
میگه بازچیکار کردی که شعرت دُم درآورده
میای تا لب آب باهم قدم اهسته بریم، نم نم
میگه خیس میشم و وای وای بهم میگی بلابرده
میگم تا بوسه...

ای نارنجی نازک خل مستی
غروب نکن که شبت را
بی انتظار مسلح میکنم

در سیاه چاله های شفق
گناه ات‌ مرا وحی میشود

ومن میگذرم از تو و گناهت
من موش نیمه کورم
امید بقایم در سپیده دم نیست

مثل دیروزم هنوز
از عشق تو بی اختیار
مثل فردا های دیگر
در به در در راه یار
کم نگاهم
یا که خوش باور به عشق
هر چه غم بودت مرا
بارید از ابری عشق
غیر فردا ها به شادیم بخوان
تا به شادی هم بخوانم
متن عشق