متن شهرزاد

مدامت دست میشویم توراشادت بگردانم
به خود آزار میدارم که آزادت بگردانم
مدامم مست میداری نسیم ازتاب مژگانت
من آن مخمور دیروزی خمارانت بگردانم
دریغا که نشانت نیست حتی رحم بر،مارا
تو کافردل، یقینم شد،ز ایمانت بگردانم
شبی میرفت شمیم ات تا ثریای وفاداری
کنون باید که بهرام از بلاهایت...

اگه دوستش دارین حفظش کنین، با چنگُ دندون.
چون زمانکه میگذره هیچی سخت تر از دست دادنِ کسی نیست که برای از دست ندادنش باید با جونُ دل می جنگیدین.

تو برای افسانه هایم
هزار ویک شبی
با من بیا
تا پایان شهرزاد افسانگی ها

عنوانِ انشاء: "من اگر در زمان قاجار بودم"
یک ساعتی ست که صفحات و لینک های مرتبط با " زنان_در_دوره_ی_قاجار " را بالا و پایین می کنم و عکس ها را دید می زنم و به این فکر می کنم که اگر همین صد و خُرده ای سالِ پیش، مثلاً...

لبخند که می‌ زنی
توی دلم انگار اناری ترک بر می‌دارد
با نگاه تو
ناتمام می‌ مانند تمام شعر‌های دنیا
می‌دانی!
همه این قصه‌ ها
از شهرزاد چشم‌ های تو شروع شد
و الا عاشق‌ ها
عقل‌ شان به این چیزها قد نمی ‌دهد
حالا دیگر
تقصیر یلدای موهای توست...

یه مرد برای عاشق شدن
فقط به یه لحظه احتیاج داره
اما برای این که بخواد
عشقشو فراموش کنه
یه عمرم براش کمه!

اگه دوسش دارین حفظش کنین با چنگ و دندون.
چون زمان که می گذره هیچ چیز سخت تر از، از دست دادن کسی نیست که برای از دست ندادنش باید با جون و دل می جنگیدین...