سال هاست فقر بر گُرده زمین سوار شده و آنسوتر، ژان والژان بر نیمکتی از استخوانِ زمستان نشسته و با دشنهای زهرآگین گرههای کور گلوی تاریخ را میبرد خوزه در جیبهای پارهٔ باد به دنبال تکهای عدالت میگشت؛ اما عدالت، مارِ کوری بود که زهرش را در فنجانِ چایِ فقرا...
فقیر از برخی نعمت ها، ولی خسیس از همه ی نعمت ها ی دنیا محروم است
هیچ کس فقیر نمی زاید، مردن در فقر، مصیبت است... حجت اله حبیبی
برای پی ریزی جامعه ای بکوشیم که در آن بلای ویرانگری بنام گرسنگی جایی نداشته باشد. شما قانونگزاران، از من بشنوید که فقر آفت یک طبقه نیست، بلای همه جامعه است. رنج فقر تنها رنج یک فقیر نیست، ویرانی یک اجتماع است. احتضار طولانی فقیر است که مرگ حاد توانگر...
...مادر مداد قرمز من کو؟ کو لقمه های نان و پنیرم؟ آخر چگونه بیست بگیرم وقتی که دست های فقیرم فردای درس ، آن همه باید در جست و جوی کار بمیرند؟...
کسی که دندان درد دارد فکر می کند تمام کسانی که دندانشان سالم است خوشحال هستند. انسان فقیر هم، همین اشتباه را راجع به افراد ثروتمند می کند...!
وقتی ثروتمندان راجع به فقیران فکر می کنند، ایده هایشان بسیار فقیر است.
غنی فکر کن ، فقیر به نظر برس
فقیر کسی است که لذت هایش وابسته به اجازۀ دیگران است.
اگر کسی به تو لقب بدی داد، لزومی ندارد که به تو بربخورد. این لقب به تو صدمه نمیزند. برعکس نشان میدهد که خودِ گوینده از لحاظ اخلاقی چقدر فقیر است ...
نبودنِ تو فقط نبودنِ تو نیست نبودنِ خیلی چیزهاست… کلاه روی سَرمان نمی ایستد! شعر نمیچسبد… پول در جیبمان دوام نمیآورد! نمک از نان رفته!!! خنکی از آب…………. ” ما بیتو فقیر شدهایم ” مادر….
به تو محتاج چنانم که فقیری به درم به تو مشتاق چنانم که غریقی به کنار
دزدی در خانه فقیری میجُست ؛ فقیر از خواب بیدار شد و گفت : ای مرد ! آنچه تو در تاریکی میجویی ، ما در روزِ روشن میجوییم و نمییابیم ...!
یک انسان تا زمانى که مادر دارد فقیر نیست... .
فقیری به ثروتمندی گفت: کجا تشریف میبرید؟ ثروتمند گفت: قدم میزنم تا اشتها پیدا کنم! تو کجا میروی؟ فقیر گفت: من اشتها دارم.. قدم میزنم تا غذا پیدا کنم!!
