متن چکامه

❣️چکامه

نسیم از میانِ گل‌ها رد شد،
عطرشان را برایم آورد،
اما خوشبوتر از خیالِ تو برایم نیست

ابرها روی آسمان می‌رقصند،
باران را از دلشان می‌ریزند،
و من زیرش فقط تو
را صدا می‌زنم.

شب، جنگل در سکوت نفس می‌کشد،
نورِ صبح روی برگ‌ها می‌لغزد،
و من میان آن...

چکامه
محبوب من
باغچه‌ی کوچکِ حیاط
با یک قطره‌ی باران
زنده می‌شود
من با یک نگاهِ گرم تو.

چکامه
باد نام تو را آورد

✍🏽پنجره را باز کردم
باد نامِ تو را آورد
خانه‌ام ناگهان
بهار شد.

چای را دم کردم
بخارِ فنجان نقشِ
چهره‌ات را کشید
انگار دل من
باز هم لرزید

در اتاق تاریک
فقط چراغِ کوچکِ میز
می‌دانست
تو از دلم نرفتی
نورش شبیه
نفس‌هایت...

❣️چکامه

نسیم از میانِ گل‌ها رد شد،
عطرشان را برایم آورد،
اما خوشبوتر از خیالِ تو برایم نیست

ابرها روی آسمان می‌رقصند،
باران را از دلشان می‌ریزند،
و من زیرش فقط تو
را صدا می‌زنم.

شب، جنگل در سکوت نفس می‌کشد،
نورِ صبح روی برگ‌ها می‌لغزد،
و من میان آن...

و عشق دیر وقتیست الفبای واژگانش خشکیده
و چکامه های عاشقانه اش خاکستر شده و باد برده است
وبرلباس عابرانی شاید بنشیند که با عصبانیت بتکانندش، بی آنکه بدانند دلبریهای معشوقی بوده است.

(( نیمه تاریک اتاق))

در نیمه ی تاریک اتاق
تصویر تار زنی
که به سوگ شعرهایش نشسته بود
دیده می شد

بوسه های نکرده اش را
حریصانه
از شمشاد های جامانده در گل های پیراهنش
با لبخندی غبارآلود می چید

بر خاکستر سوخته ی خاطراتش
بر هجرت گرمای تنش
عریان...