نسرین شریفی
می نویسم تا صفا دهم دلم را
آه ازدل وآه از آن آه که از نهاد دل برآید
دل غمین شود ،ولی اشک از دیده در آید
بریز ای اشک
که قصه دیده و دل عجیب قصه ایست
چودل بگیرد دیده هم ندیم دل برآید
عشق پنهان تو را در همین جاده محال دوست می دارم
میدانم که آغوشت نصیب من نخواهدشد
مجالم ده گلایه ای نیست مرا
همچنان بی بوس وبی کنار و بی آغوش دوستت می دارم.
سوختیم از اظطراب عشقی که بهر ما تسکین نداشت
خاطرمان ملول گشت و جانمان گرفت و لب نگشودیم
نیایش
عشق بی چون و چرایم کمی ازعشق بگو
مطربی باش و بزن ساز و برقصانم در شهر جنون
بگذار تابروم هرکجایی که بیفتم نعش وار
یاهو بزنم،جمع شوند دور و برم
این دیوانه ببینند
بار الها تو مرانم ازخود
بگذار در وادی دیوانگیم عشق تو جویم
تسکین دل هرزه...
پاسبان دروازه شهر شده ام
ازچه رو چمباتمه زده ام ،مبرهن است
دیوارضخامت جنگ ،طلبی سنگین دارداز من
هرچند رنگ جرمم سپید است
ولی درد وجدان ندا داده به من
تا بنشینم بردروازه شهر
شاید که نسیمی بوزد
نفس صلح آید و من جارچی خبرصلح شوم
وه که چه شیرین...
نیایش
عاشق بی منتهایم به راستی من چه جویم
که جوینده و یابنده تویی
معشوق تویی درکرم و بخشش پاینده تویی
حسرت دیدار مرا تا به ازل
پرسش و پوینده تویی
من که باشم بر در درگه لطف و غزلت
گم شده ام
مست و مدهوش تو گشتم
خمار تویی...
سفره ام خالیست
لقمه ای نان و پنیر
گردو را خودم نمی خواهم
نکند بگویید
گربه دستش به دنبه نمیرسد می گوید: نمیخواهم بو میدهد
مشکلم این است
میخواهم خودم را در نوشتن فراموش کنم
پنهان شوم در زیر ردای پوستین هر آنچه قلمم بنگارد
سُر میخورد قلم بر کاغذ
هی می گوید و می گوید
ذهن تراوشش را به مانند سرم به قلم تزریق میکند
قلم نیز به مانند سرنگ همه را داخل بدن...
عشق چیزی نیست
نه
همه چیز است
عشق درخت نیست
که بشود با تبر و کلنگ قطع. کرد
عشق اندیشه است
گلی هست در گلدان
که به یاد او گذاشته ای
عشق نشاط خوردن یک قهوه است در کنار او
که ذرات وجودت را به اسارت میگیرد
یا که جمله...
تازگیها دیدم
مرغان در آب شنا می کنند
ماهیان بر خشکی راه می روند
کلاغها آواز قناری سر می دهند
و قناریها گویی تکه ای پنیر در گلویشان گیرکرده است
شاعران هم اجق وجق شعر می گویند
آری
همه روی میز گزینه دارند
عادت چیز خوبی نیست گاهی کلافه گر وجودت میشود
قصه می گویم درآسمان شب از دلم برای دلم برای تو که برطاقچه دلم کز کرده ای
دوستت دارم
تو چرا دوستم نداری؟
مگر نمی گویند: دل به دل راه دارد
من ساده دل به خاطر همین ضرب المثل نزد تو کم آورده ام
گرتوجان من شوی و من جان تو
اتفاق بدی می افتد؟
فقط غرور نابود میشود
خب بشود، به درک
یک کتاب پرسش دارم
منتظرم به وقتش از نکیر و منکر بپرسم
چون از کوس رسوایی میترسم
#نسرین شریفی
پ.ن
سوال های هرکس
بیش از جواب هایش
او را میشناساند.
#ولتر
قایم باشک در فضای مجازی را دوست دارم
ببینم کسی برای پیدا کردنم می آید؟
به یادهم بودن هنر می خواهد
دنیای عجیبی شده است
ماه و خورشید و فلک درکارند
تا به یاد هم بودن ، یادمان برود
عشق را زیادکن و کم نه
این روزها عشق تشنه است
تنهایش مگذار
دلتنگم
دلتنگ زمانی که کله ام بوی قورمه سبزی میداد
شهر رویاهایم را دوست دارم
مراقبم که دیوارش جراحت برندارد
تنها شهریست که تمامی ابعادش مال من است
و هیچکس را گذری نیست در آن
آری دوست من ، هرکسی باید یک شهر رویا داشته باشد
بتازد و بتازاند در آن هر آنچه که دلش میخواهد
پاسبانش هم خودش
چه...