متن کوتاه بیهوده

بر جنازه خود، چه بیهوده گریستم
چه باطل بعد مرگم،تاکنون زیستم
دردداردمرگ را، هرلحظه زندگی کردن
این تکرار،برباد داد هست ونیستم
چنان بیمارم، که درمان ندارد دردم
ازدوربه نظاره ی، حال زارم نشستم

به درد وغم گرفتارم، بی تو
تنها دراین روزگارم، بی تو
بیهوده می‌گذرد روز وشبم
به درد بی درمان دچارم، بی تو
شود دنیا از شادی، لبریز
من براین همه دیوارم، بی تو

بیهوده ببالد به خود آن شاخ در اینستا
چون شاختر از شاخ بسی هست به عالَم!

ساعت ها را بخوابانیم
بیهودە زیستن نیازی به شمارش ندارد

بیهوده به پرواز میندیش کبوتر
بیرون قفس ریخته پر های زیادی

چه بیهوده اختراع شد سَم، شکنجه، تیغ، چوبه‌ی دار ... وقتی یک خاطره می‌تواند نفست را بند بیاورد، زمین گیرت کند، تو را به گریه بیندازد، خونت را به جوش آورد ...

جوشِ بهار رخنه به دیوار می‌کند
بیهوده باغبان درِ گلزار بسته است

عده ای در اطرافتان هستند
که بیهوده به آنها بها داده اید
و در مقابل ؛
عده ای را نادیده گرفته اید
که دیر قدرشان را خواهید دانست...

بیهوده انتظار تو را دارم
دانم دگر تو باز نخواهی گشت
هر چند اینجا بهشت شاد خدایان است
بی تو برای من
این سرزمین غم زده زندان است .

بیهوده خروس لعنتی می خواند
شب می رود و دوباره شب می آید

می دانم آری نیستی
اما نمی دانم
بیهوده می گردم به دنبالت
چرا امشب؟