متن کوتاه پرستو

در غمِ کوچِ پرستوی نگاهِ وطنم
تار شد، دیده‌ی بیدارِ پگاهِ وطنم

تسلیت، واژه‌ی تلخی‌ست، که جاری شده است
روی لب‌های دلِ شعرِ نگاهِ وطنم

من از رقص جمعی پرستوان،
در کرانه‌‌های آسمان،
دانستم:
«عشق»،
همه،
پرواز است!

زیر یک سقف
دو پرستو تازه فهمیدم
آشیان چیست

آسمان آبی شود پر می زنم در این هوا
لانه در دالان عشقت چون پرستو می کنم

چشمانت پرستوهایی عاشق اند
با شوق پرواز
دوست داشتنی و باشکوه

نگران دست های من نباش
بعد از تو
آشیانه ی هیچ پرستویی نخواهد بود...