متن کوتاه

عشق همانند پزشکی هست
که تمام دردهایت را درمان می کند
عاشقی کن

گاهی یادم می‌رود که یادم در دلت یادی ندارد
هوایت میکنم و تا صبح بیدارم یه یادت:)

شـڪ نـבارم شـڪ نـڪن،
جان اگر ترڪم ڪنـב.
راحت ترم تا اینـڪه تو مرا ترڪ ڪنی...

بــــی تـــــو،
جان تنها چیزیست בر تن ڪه به ڪار نمی آیـב...

من تنها ڪسی هستم ڪه ناز تو را خریـבارم.
حتـــی به آخرین قیمت، قیمت جان בاבنم.

پشـت ایـــن حجـــم ز בلتنـــگی،
بـــی شـڪ...
جان من است ڪه برایت جان میـבهـב...

روزگارا ! بـرده ای دل را سـرِ بازارِ عــشـق


لیـک نـفروشم دلـم را با دو "جانـم" گفتنی

همانجا به ایست
روی یکی از ثانیه های ساعت عشق
با همه عقربه ها
برای تا ابد ماندمان می آیم

از نگاهت،
رازِ هستی،
آشکار است،
لیک در سینه،
حبس مانده،
گفتنش،
ناتوان است.

اگر پرسند از آن جان که با من زیست، یادت هست؟

بگو؛ اندک غزل، اما به جانش عشق می‌ورزید!

جهان، هزار خزان دید و من بهاران را

در این بهشتِ دلم، آرزو نگه می‌داشت!

چنان گرفته دلم از جهان مثل سکوت
که اگر به نام صدایم کنند می شکنم

چشم و ابرو که نیست، محراب است!
ما ز عشق بیتاب و یار در خواب است

دل میکنم به خاطر تو از دیار خویش
ای که خاطرت خوشتر از خاطرات من!:)

بیایین یه قرار بزاریم ..
تا وقتی اهلِ مِنّت گذاشتن هستیم ؛
به کسی خوبی نکنیم ...!

گوش خر کوتاه کردی اسب شد آیا مگر ؟
جان من ذاتی‌ست بعضی ویژگی های بشر...

ای کاش آدما ؛
همونقدر که از ارتفاع می‌ترسن ؛
کمی هم از پستی هراس داشتن ...

گاهی هم لازمه خودتو به خواب بزنی ؛
بیداری تاوان های سنگینی داره...

از بس که خلق پشت نقاب ایستاده اند ؛
باور نمی کنند منِ بی نقاب را...

هر جا دلت شکست ؛
خودت شکسته هاتو جمع کن ...

تا کسی منٌتِ ؛
دستِ زخمیشو به رُخت نکشه

از نمک نشناس ها آزار دیدن سخت نیست!
درد دارد خوردنِ زخم از نمک پروده ای...

چه نامردانه رازهایم را فاش کردند
آنان که میگفتند بگو تا آرام شوی...

از هیچکس هیچ انتظاری نداشته‌ باش
ولی از هرکس انتظار هرچیزی رو داشته باش...

اگر امتدادِ مسیرم به تو رسید،
مرا طوری در آغوش بگیر،
گویی تمام عمر منتظرِ من بودی!