متن کوتاه

غنچه ی رُز
بیرون زده از برف
دختر دم بخت

حقیقت اینه که تو زیباترین چیزی هستی که در زندگیم دیدم

مُسکِنَم بودی الان سرطان شدی

وقتمو صرف تویه هیچی ندار کردم کِ از رُقَبا عقبم

ما همان بیتِ تنها و غریبِ یک شعریم،
که نه کسی آن را خواند
و نه معنایش کرد...

غزاله غفارزاده

غروب بود و من و تو غریب ، وقت وداع

صدای هق هق من بود و گریه کردن تو

دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین
خود نعشِ خود به شانه گرفتم گریستم

کدام عید و کدامین بهار ؟ با چه امید ؟

که با نبود تو نومیدم از رسیدن عید

وقت نیاز بالا میذارنت،وقتی نیاز ندارن بالا میارنت:)

همه قشنگن،اما هر کسی به چشم یکی!

خودتو پیدا کن،
تو بقیه ی چیزا گوگل کمکت میکنه!

زندگی پر از احتمالاته ولی مرگ سرشار از قطعیت.

آه اگر روزی بگیرد دامنی را آه ما …!!

زندگی رو بساز ، نه قبر .

دَر آخرتو می مانے وَ دیگر هیچ

مَن هیچی ام
ولی باتو
هَمه چی ام

کاش عمر هر کسی به اندازه ی وجدانش باشه

دوباره آمدی ای فرصتِ سپید! ای برف!
که ناامیدی و غفلت سیاهمان نکنند

مهربانی مانند برف است
همه ی آنچه را که میپوشاند زیبا میکند.

من بی طُ هیچ نخواهم
آی همه آرزویِ من

زندگی بس شیرین بود که اینگونه تلخش کردی؟

از هر چی بیشتر بترسی،بیشتر اتفاق میوفته

جانت بمانا تا ابد
ای چشم ما روشن به تو

این روزها

فقط شب
مرا میفهمد ،،،