متن کوتاه

سعدیا گفتی که مهرش می رود از دل ولی

مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد

وه که جدا نمی شود نقش تو از خیال من

من باغ ارم بر سر کویت دیدم

من روز طرب در شب مویت دیدم

ز روزگار مرا خود همیشه دردی بود

غم تو آمد و آن را هزار چندان کرد

ز غم مباش غمین و مشو ز شادی شاد

که شادی و غم گیتی نمیکنند دوام

بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست

در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی

گاهی وقتا حرفای توی دلمون از مغزمون بزرگتره!!!

عشقِ من به طُ بی پایان ترین حِس دُنیاس

جهان سرد روحم
ظهور تو را
انتظار می کشد...

مرا ز عشق تو این بس که در وفای تو میرم

استاد گرانقدر
زادروزتان همایون باد
بی گزند بمانید و شادان و نیک فرجام

اگر حاسد دو پایت را ببوسد

به باطن می زند خنجر دودستی

ندارد دل دل اندر وی چه بستی

در دلم بنشسته ای بیرون میا

هر چی نیش بزنی بازم واسم عسله:

عشق در دل ماند و یار از دست رفت

آدمها را آرام آرام دوست داشته باشیم !
هر بار چای داغ را با عجله سر کشیدیم، سوختیم...!

از قشنگی های زندگی می شود،
تکرار هر ساله ی پاییز را نام برد...

هرچه هستی جان ما قربان تست

شده آیا که تو دلتنگ کسی باشی و او
بیخیال تو کنار دگری خوش باشد

سکوتم را دست کم نگیر...!!

پیامبر اکرم (ص) :
از نفرین مظلوم بترسید که چون شعله آتش بر آسمان می رود

کاش چون پاییز بودم...کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم...

خط قرمز داشته باش
هم برای خودت، هم برای بقیه
نه رد شو، نه اجازه بده رد بشن