خیابان را تا میزنم میگذارم توی جیبِ کُتی که آستین ندارد مثل همین «جهان» که دستهایش را در انفرادیِ یک کلمه جا گذاشت (لطفاً به گیرندههای خود دست نزنید رنگِ این خون، کاملاً طبیعیست)
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.