متن اهل بیت

از سفره فاطمه نمک گیر شدیم
با نوکری اهل ولا پیر شدیم

هر چند که روسیاه هستیم اما
دلبسته به زیبایی تقدیر شدیم

عزیزدلم
قربونت برم
دنیا به من یاد داد سنگ کسی رابه سینه نزنم مگر اهل بیت علیهم السلام

«اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یٰا حَسَنَ بْنَ عَلِی الْمُجْتَبیٰ»

(یا کریم اهل‌بیت)

گُلی، از گلشن طاها ، شکوفا شد چه زیبا شد
گلستان جهان زین گل مصفّا شد چه زیبا شد

دو نیمه چونکه شد ماهِ خدا، در آسمان عشق
مَهی تابنده تر، از ماه، پیدا شد چه زیبا شد

امامِ مجتبی...

میاد خاطراتم جلوی چشام


من اون خستگی تو راهو میخوام


می‌خواستم مثه اهل بیت حسین


با اهل و عیالم، پیاده بیام


.
آه حسرت توو سینمه و می باره چشام به پای غمت

این غم کم نیست لیاقتشو ندارم آقا، بیام حرمت



.
جاده به جاده، پای پیاده


جا موندم...

سوی این بی آبرو مردم نیا ترسم ز کین
بر تو و بر اهل بیت مضطرت بندند آب