متن غزل عاشقانه غمگین

عشق از دلِ من رفته و جان در بدنم نیست
دیگر به سرم آن هوسِ کوه کَنم نیست
نه روزنه نوری و نه سنگِ صبوری
بسیار سخن دارم و میلِ سخنم نیست
معذورِ خطابِ دلم و کشته عشقم
اما چه کنم گور ندارم کفنم نیست
برگرد مرا زنده به گورم...

هوای این غزل امشب عجیب طوفانی ست
ردیف وقافیه دلشوره و پریشانی ست


از این تلاطم دریای شور بیزارم
هوای شرجی چشمم زغصه بارانی ست


مرددّم که بمانم ویا ادامه دهم
به رفتنی که پر از باتلاق حیرانی ست


چقدر از تو شنیدم که وعده ها دادی
دروغ بود و...

...تنگ غروب، درپی تو آبشارِ اشک
آیینه ی تمام نمای غزل شده ست...