شعر سپید

یلدا،

یلدا بیا،ببین شبِ تارِ و دراز ما
تا صبح، روشن است چو روز انتظاز ما

انار و هندوانه و قصه،الغرض بهانه‌اند
باشد که بنشیند به پای تو نیاز ما
🎻🎻🎻🎻🎻🎻
شب یلدا خوش است با تو به سر بردن
چون صبح بشکفدبه پای عشق تو مردن

انار دل شکسته‌ام،...

می سرایمت ✍🏼

امشب
میسرایمت بہ خیال
نازک پروانه
بہ شب نشینی یاد
در آغوش پنجره
به همخوابگی برگ پاییزی
بر سنگ فرش خیابانی خلوت
تـو را می‌کشانمت بہ آغوش
نامرئی عشق و با پیاله ای
از شراب سرخ چشمانت
پُر میکنم حضورت را
در خانه ی احساسم
چه دیوانه...

بی خیال عشق تو

بی‌خیالِ عشقِ تو، خاکِ کویرم هر زمان
بی‌قرار از داغِ تو، آرام گیرم هر زمان

قطره‌ای دورافتاده از ساحلِ دریایِ توام
می‌رسم روزی به کویت، در مسیرم هر زمان

سهمِ دل از وصلِ تو جز حسرتی حاصل نبود
در دلِ دریایِ آغوشت بمیرم هر زمان

از...

با یادت هنوزم،،، مادر

هنوزم یادت مایه آرامش روحم شده هست
پشت بند عشقِ پاکت این دلِ سرگشته هست

مهربانی‌های تو خورشیدِ هر صبحم شدند
روحِ من از عطرِ لبخندت هنوز آکنده هست

چون دعایی در دلِ شب، مادرِ زیبای من
سایه‌سارت بر سر من تا ابد پاینده هست

گرچه...

نگاه تو

زل زده در نگاه من نگاه شاعرانه ات
جنون گرفته طبع من از حس عاشقانه ات

واژه، واژه خط به خط مشتاق روی ناز تو ..
بجز نگاه نازتو نیست به دل بهانه ات .

آرام باش و بی صدا غم امشبی  دَر  میزند

بهر تسلی  آمده ..از، قلب من  سـَر میزند

در انتظارصدایت

من زِ هجران نگاهت دل فــگــارم خوب من

همچون اِسپنـدی بر آتش بی قرارم خوب من

دل ربودی با هزاران.دلبری از دین و دلـم

کـن نگــاهی بر من شوریده بنگراشکبارم خوب من

در هوای کوی جانان عمری است بـِنشسته ام

پا گذار بـر قلب ویرانم ببین چشم انتظـارم...

محبوب من
من واسه داشتن تـــو
تموم دنیامو میدم .
توی رنگ اون چشمات
تموم رویامو دیدم

لعنت به من و عشق و وعده های تو خالی
لعنت به منِ بی گناه، مانده در خیال بافی

کجایی؟

نیامدی و من در را بستم؛
و برای همیشه از آنجا رفتم
برای من همیشه در ها بسته بود!!
این یکی را هم خودم بستم

‌

حالا که رفتی
در پی لایق برو ،
ما هم تماشایش کنیم‌.»

مهمانی حضرت دوست ✍🏼،

تا گشودم چشم، دیدم عالمی مهمان توست
هر نفس در سینه‌ام لبریزِ از ایمانِ توست

دل نلرزد بی‌سبب، از، لرزشِ پنهانِ من
از نگاهت عشق روید ، این دلم سامان توست

با نگاهی، فتنه در جانم فکندی ناگهان
عشق یعنی هر چه دارم زاده ی چشمان...

دلبرانه

✍🏻 چشم بر هم بـِنــِه ای دلبرکم بعد تماشایم کن،،

بنشین در بر من عشق تمنایم کن،،

چند بوسه زِ تنور لب خود جانی ده

بگذار بر لب من وصل تمنایم کن

ترجمان عشق


چو  ترجمان خنده ات مرا بهانه میشود
سراسر وجود من پر از ترانه میشود

به گرمی نگاه تو ، که آفتاب زندگی است
تمام دشت دفترم ، گل و جوانه میشود

برای سر سپردگی به موج های موی تو
بغل، بغل به خاطرت ، تنم کرانه میشود

دلم...

دو بیتی

خورشید در آسمانِ ما می‌خندد،
گل بر لبِ خسته‌ی صبا می‌خندد،

در چشمِ تو، ای تمامِ رویایِ دلم،
هر ذره چرا؟ به ریش "ما" می‌خندد

عاشقانه

خواهم که شبی سفر به سویت بکنم
یک شاخه ی گل هدیه به مویت بکنم

از لعل لبانت اگر شکر میریزد
خواهم که دلم عابر کویت بکنم

صبحت بخیر

پلک بگشا نازنینم صبح زیبایت بخیر
دلربا و بهترینم صبح زیبایت بخیر

خواب نوشینت گوارا نوش چشمان خمار
خمره ی چله نشینم صبح زیبایت بخیر

چکامه
باد نام تو را آورد

✍🏽پنجره را باز کردم
باد نامِ تو را آورد
خانه‌ام ناگهان
بهار شد.

چای را دم کردم
بخارِ فنجان نقشِ
چهره‌ات را کشید
انگار دل من
باز هم لرزید

در اتاق تاریک
فقط چراغِ کوچکِ میز
می‌دانست
تو از دلم نرفتی
نورش شبیه
نفس‌هایت...

چامک هفته ✍🏼

چکامه هفته ❣️
شنبه ❣️
تو آمدی و زمان از نفس افتاد،
خورشید بر شانه‌هایت نشست،
و شنبه در رؤیای لبخندت متولد شد…

یک شنبه ❣️
ابرها از چشمانت آغاز شدند،
و باران به جای زمین، بر دلم بارید،
یکشنبه از تو بوی دریا گرفت…

دو شنبه...

پـدر ✍🏼

پدرم به کجا روم و
به کدامین زبان فریاد بزنم ؟
واژه ها درد می‌کشند ،
کـم می‌آورند، می‌میرند ،
دل تنگم را چگونه با واژه ها
برایت تووصیف کنم ؟
بگو اینک کجایی ؟
کجایی که ببینی بی تو
چگونه غریبانه
سر بر شانه‌ی بی‌کسی گذاشته‌ام...!!

✍🏼شب و دلتنگی

شب را هرَس کردند
شاخہ های تاریکی
در تلاجن وهم انگیز سکوت
رشد کرده، قد کشیدند
و تـا صبح جیر جیرڪ ها
جای خالیِت را غم سرودند

✍🏼خورشید منی


توخورشیدمنی، من روشن ازتو

بخوان شعری؛ شکر پاشیدن ازتو

توچون گل باشی؛ وبوییدن ازمن

لب ازمن بوسه ای برچیدن ازتو

کفش های شعرم ✍🏼

نیستی، کفش های
شعرم تنگ شده
پای احساسم تاول زده است
چگونه مسیر رسیدن
بـه تو را طی کنم ...

سیستان زیبا

چاره‌ای باید نمود از، بهر این خاک کهن 
آنچه  در دل مانده بر جا، غمگسار زابل است

آسمانش هست خاکی و روان آبش ز  دود*
،هیرمندِ* تلخ کامم   درکنار زابل است

بوده آبش چون تگرگی سرد و شیرین در بهار
گشته  هامون خشک و جانم در  حصار زابل...

امروز هم حال دلم،،،،

امروز هم حال دلم بسیار طوفانیست ،،
ماندم گرفتار واسیر واژه های گنگ،
گیرکرده ام در کوچهٔ بن بست و باریکی
رو به دیواری بلند افتاده ام در بند

دنیا برایم سرد وخاموش است چون زندان
مجنون ومحدود م به یک خودکار

یک کاغذ ویک گوشه...