بمون برای دلم تا به همیشه ...
همیشہ خوب باش اونیکہ فهمید پیشت میمونہ اونیکہ نفهمید بعداً دلش واسہ خوبیات تنگ میشہ ️
اینجا هیچ قرصی آرام بخش نیست مگر قرص روی ماهت
تمومه دنیارو اگه برف زمستون بگیره گنجشکک اشی مشی توراه خونه بمیره سردرهرچی معبده به روم اگه بسته بشه حتی خدای عاشقانه ازمن اگه خسته بشه بایدبه اونکه عمریه یادش توسینه ست برسم بایدبه آغوش توتاروزکریسمس برسم بایدبه اونکه عمریه منتظرم هست برسم شایدبه آغوش تو تا روزکریسمس برسم
آغوش تو فصل ندارد ، همیشه گرم است ...
انقد دوست دارم که از همه ی ادم هایی که هرروز دارن میبیننت بدم میاد..
عاشقم باش هر چند همه بگویند ... که رسیدنمان بهم محال ترین اتفاقِ تاریخ است عاشقم باش و بگذار که به همه ثابت شود ما همان ممکن ترین محالِ دنیا خواهیم بود ...
تو تماما براے منے من قصہ تو را تا ابد اینگونہ آغاز میڪنم: یڪے بود هنوزم هست خدایا همیشہ باشد...
همیشه یک دلیل هست برای اینکه کسی را غیر معمولی دوست بداریم...! مثلا لبخندش مثلا چشم هایش مثلا حرف هایش ...
تو ىِ نگاه عاشقت شدم️
زمستان یک تو می خواهد یک تو که دستانش را بشود بی هیچ دلهره ای گرفت یک تو که بشود این خیابان های یخ زده را گرم قدم زد...
بِه جان میجویَمت جانا کُجایی؟!
عصرانه ی من همین لبخندهای یواشڪی توست ڪه ریزریز می شود، بر لبانت به ڪامم شهد می ریزد تا با نگاهم تو را تا به آخر ببلعم این عشق در رگ های من پخش می شود تمام شریان هایم را به خودت گره زده ای
به این فکر میکنم که چگونه عاشقت شدم حال آنکه هیچگاه درمیان ما قراری عاشقانه نبود حرف عاشقانه ای ردو بدل نشد حتی مکالمه ای در حد احوالپرسی تو بگو من چگونه عاشقت شدم؟ بی آنکه ببینمت! بی آنکه دستانت را بگیرم یا حتی عمیق نگاهت کنم چه قاعده ی...
سرزمین من چشم های تو است مرا محکم در آغوش بگیر این مرگ بی پدر خبر نمیکند...!
خودت می دانی بهانه گیر می شوم زمانی که کمتر تو را می بینم کمتر با هم حرف می زنیم کمتر می گوییم دوستت دارم بیا .. و بهانه های مرا از من بگیر
شمعدانی ها را آب داده ام بافه ی گیس هایم را شکافته ام در ایوان ایستاده ام .. تو قرار است بیایی...
. "عطرِ نرگس" در هوای "زمستان" پیچید! "دوست داشتنت" جوانه زد... یادت دوباره جان گرفت... و این بار تصویر "چشمانِ سیاهت" بود، که لابلای افکارِ بهم ریخته ام،مُدام "دلبری"می کرد... به راستی چه رابطه ی عجیبی با هم دارند: عطرِ نرگس... زمستان... دوست داشتنت... چشم هایت چشم هایت چشم هایت...
در کوچه عشق حال و هوای عاشقی بدجور می چسبد جانِ دلم توام میتوانی عاشقی کنی به سادگیِ بستنی خوردن های زیرِ باران خنده های از ته دل قدم زدن در کوچه های ولیعصر شاملو خواندن برای دلبر دلخوش بودن به صدای باد و همه اینها قشنگ ترین بلایی است...
ای تو زیباترین فصل خدا پاییز از تو آموختم گاهی عشق می تواند نتیجه افتادن باشد درست مانند برگ های پاییزی که دلتنگ لمس زمین شدند و حاضرند زیر قدم های من و تو جانشان را هم فدا کنند ، له شوند تنها به قیمت عاشقی
به تو که فکر میکنم به چشمان گرمت سرخی لب هایت آرامش صدایت برای وصف زیبایی ِ ت لابه لای دفتر شعرهایم، دنبال واژه می گردم. ولی باز هم برای وصفت چیزی پیدا نمی یابم جز این که بگویم تو زیباترین خالق خدایی ..
زمستان بود من قالبی ازیخ تنم راکه به تن ات سایدم آن قالب یخ آب شد
توراکه بوسیدم من به جاری شدن رودخانه ی عسل دربهشت ایمان آوردم
اگرلمس تن تو گناه است من عاشقانه آن گناه را دوست دارم و نوید آن آتش جهنم رانیز
